در برخی شرایط، خشکسالی موجب کاهش ابتلا به بیماری میشود و در برخی دیگر، بهطور غیرمنتظرهای شرایط ایدهآلی برای گسترش عفونتها ایجاد میکند.
پژوهشگران چارچوبی برای توضیح «پارادوکس خشکسالی و بیماری» ارائه کردند که خشکسالی چگونه روابط میان انگلها، میزبانهای آنها و محیط مشترکشان را تغییر میدهد. این موضوع برای سلامت انسان اهمیت زیادی دارد زیرا از میان ۴۳۷ انگل شناختهشدهای که انسان را آلوده میکنند، تقریبا ۶۵ درصد به نوعی، به آب وابستهاند. بیماریهای آبزی همچنین میتوانند حیاتوحش را تحت تاثیر قرار دهند، منابع مهم غذایی مانند ماهی و خرچنگ را از بین ببرند و به گردشگری و تفریحات آبی آسیب بزنند.
گاهی خشکسالی به مهار بیماری کمک میکند، برای مثال، در کنیا، خشکسالی طولانیمدت در اوایل دهه ۲۰۰۰ موجب مرگ حلزونهایی شد که ناقل بیماری انگلی «شیستوزومیازیس» بودند. با کاهش تعداد حلزونهای ناقل انگل، موارد ابتلای انسان بهطور چشمگیری کاهش یافت. …
