دکتر مهرزاد حمیدی، سرپرست دانشگاه فرهنگیان در این نشست با اشاره به محدودیت منابع در کشور تصریح کرد: واقعیت این است که منابع ما به قدری نیست که هر بخش بهتنهایی مسیر آزمون و خطا را طی کند. سرعت تحولات علمی و فشارهای اقتصادی، «حکمرانی مشارکتی» را نه یک انتخاب، که یک ضرورت حیاتی برای نظام دانشگاهی کشور کرده است.
وی با تحلیل چالشهای ساختاری دانشگاههای ستادی، پیچیدگی ناشی از پراکندگی جغرافیایی را یکی از مسائل اصلی مدیریت بهینه دانست و خاطرنشان کرد: وقتی ساختار بلند و متکثر میشود و واحدها در جغرافیای وسیع پراکنده میشوند، اگر خلاقیت و نوآوری را در مدیریت به کار نگیریم، تبعات این پیچیدگی گریبانگیر کیفیت خواهد شد.
حمیدی با انتقاد از تمرکزگرایی افراطی در فعالیتهای فرهنگی، راه نجات را در استانمحوری و همکاریهای بیندانشگاهی عنوان کرد و افزود: امروز مدیران ما درگیر فعالیتهای ملی پرهزینه میشوند و از دانشجویان شهرستانی غافل میمانیم. در حالی که میتوانیم با همکاری دانشگاههایی چون پیام نور و دیگر دانشگاههای پهنهگستر، بدون هزینههای سنگین برای ایاب و ذهاب و اسکان دانشجویان، فضایی بانشاط و رقابتی در خود استانها ایجاد کنیم.
وی با ارائه یک بسته پیشنهادی برای توسعه همکاریهای دوجانبه، محورهای زیر را به عنوان دستور کار مشترک مطرح کرد:
۱. تبادل تجارب حقوقی و مدیریتی: استفاده از ظرفیت یکدیگر برای تطبیق آییننامههای وزارت علوم با اقتضائات استانی و ساختارهای پراکنده.
۲. همافزایی علمی و آموزشی: تبادل استاد و استفاده از ظرفیت اعضای هیئت علمی دو دانشگاه برای غنای آموزشی و پرهیز از بهکارگیری اساتید حقالتدریس فاقد چارچوبهای دقیق گزینشی.
۳. همکاریهای پژوهشی و الگوبرداری تطبیقی: انجام پژوهشهای مشترک برای بررسی و الگوبرداری از شیوههای مدیریتی دانشگاههای موفق جهان در اداره ساختارهای پیچیده و پراکنده.
۴. برنامههای فرهنگی و ورزشی استانی: برگزاری رقابتها و رویدادهای مشترک در سطح استانها که علاوه بر صرفهجویی مالی، به نشاط محیط دانشگاه و عدالت آموزشی کمک میکند.
۵. همافزایی مالی: انجام سرمایهگذاریها و صرفهجوییهای مشترک در پروژههای استانی.
به گزارش روابط عمومی وزارت علوم، حمیدی در پایان با ابراز خرسندی از روحیه همدلی موجود در تیم مدیریتی دانشگاه پیام نور و با تأکید بر آمادگی کامل دانشگاه فرهنگیان برای این همکاری مشترک، اظهار داشت: هرچه همافزایی و همکاری دو دانشگاه افزایش یابد، بهرهمندی دوطرف را در پی خواهد داشت. باید از آزمون و خطای جزیرهای دست برداریم و به همافزایی تجربیات و ظرفیتها اعتماد کنیم.
انتهای پیام
