به گزارش ایسنا، تابستان ۱۳۶۰ یکی از مهمترین مقاطع تاریخ ایران است. ایران که پیشازاین درگیر بحران گروههای تجزیهطلب و هجوم خارجی بود، مواجه با تروریسم وسیع و یک جنگ داخلی نیز شد. جنگی که با هدف براندازی نظام برخاسته از انقلاب طراحیشده بود و نهفقط مسئولان و مقامات کشور که مردم عادی کوچه و بازار نیز هدف ترور کور قرار میگرفتند. این بحران جدید به حدی شدید بود که میتوانست نهفقط نظام جمهوری اسلامی را به سمت سرنگونی ببرد، بلکه موجودیت کشوری به نام ایران را نیز به خطر بیندازد. چراکه با وجود اشغال بخشهایی از سرزمین ایران توسط دشمن خارجی، هرگونه تضعیف قدرت مرکزی به تثبیت اشغال میانجامید و نیز متجاوز را برای پیشروی بیشتر ترغیب میکرد. و اگر رهبری امام و حمایت و ایستادگی مردم نبود طراحان این پروژه به اهداف خود میرسیدند. در ادامه به مهمترین وقایع این فصل خواهیم پرداخت.
خونبارش
سازمان مجاهدین خلق (منافقین) به رهبری مسعود رجوی در هماهنگی با سرویسهای اطلاعاتی کشورهای دیگر ازجمله سازمان اطلاعاتی عراق و فرانسه با این تصور که نظام جمهوری اسلامی به دلیل شرایط حاکم بر جبههها و نیز بحران سیاسی به وجود آمده که به عزل رئیسجمهوری انجامیده بود در موضع ضعف است، تابستان ۱۳۶۰ را به فصلی خونبار برای مردم ایران تبدیل کرد. سازمان که از ابتدای پیروزی انقلاب کسب قدرت تام در ایران را در سر میپروراند، افراد خود را که به نهادها و سازمانهای مختلف نفوذ داده بود در کنار تیمهای ترور خود ـ که از مدتها پیش در خانههای تیمی سازماندهیشده بودند ـ فعال کرد تا بهرغم شکست در روز ۳۰ خرداد ضربه نهایی را به حکومت ایران وارد کند. سازمان مجاهدین خلق (منافقین) همچنین با توجه به تجربه ۳۰ خرداد ۱۳۶۰ که مردم عادی زودتر از مأموران امنیتی به مقابله با نیروهای سازمان برخاستند با عنوان زدن "سرانگشتان رژیم" خط ترور کور مردم عادی کوچه و بازار را نیز به تیمهای ترور خود ابلاغ کرد. در زیر به گوشه از اقدامات و جنایات این گروه اشاره میشود.
انفجار در مسجد ابوذر: محمدجواد قدیری که نفوذی سازمان در کمیته انقلاب مستقر در اداره دوم ستاد ارتش بود، با تعبیه بمبی در ضبطصوت روی تریبون سخنرانی مسجد، در ۶ تیر ۱۳۶۰ اقدام به ترور آیتالله خامنهای امامجمعه تهران و نماینده امام در شورای عالی …
