به گزارش ایسنا، مرتضی رضوانفر، عضو هیات علمی پژوهشگاه میراث فرهنگی در پژوهش و بررسی میدانی که در اینباره انجام داده است، نوشت: «سلطان شهابالدین احمدشاه ولی بهمنی (۸۲۵-۸۳۸ ه. ق)، بهواسطهٔ دلسپردگی به شاه نعمتالله ولی، از او دعوت کرد از ماهان به هندوستان برود، اما شیخ نپذیرفت. سلطان مجدداً از او خواست فرزندش خلیلالله را به هند بفرستد. شیخ از آنجا که یک پسر داشت، نوهٔ خویش، میرزا نورالله (فرزند خلیلالله) را روانهٔ هند کرد. سلطان احمد با همراهی همهٔ شاهزادگان و امرا به استقبال میرزا نورالله رفت، دستور داد در محل استقبال مسجد و قریهای بسازند و آنجا را «نعمتآباد» نامید. او میرزا نورالله را ملقب به «ملکالمشایخ» کرد و دخترش را نیز به عقد او درآورد.
پس از درگذشت شاه نعمتالله ولی در کرمان، سلطان احمد با اعزام گروهی از بزرگان و هزینهای گزاف، گنبد و بارگاهی زیبا برایش در ماهان ساخت که کتیبهاش، همراه با تاریخ و نام، هنوز پس از ۶۰۰ سال در ماهان برجای است (فرزام، حمید).
خلیلالله، فرزند شاه نعمتالله، پس …
