به گزارش ایسنا، به نقل از تابناک، مشکل از جایی آغاز میشود برخی سوپرانقلابیها تصور میکنند برای اثبات خودشان باید دیگران را له کنند. هیچکس مدعی عصمت نیست و خطای مسئولان و چهرههای شناختهشده قابل نقد است؛ اما میان «نقد خطا» و «تخریب اصل و سابقه یک فرد» فاصلهای جدی وجود دارد.
وقتی چهرههای صاحبسابقه، خادمان مردم و افرادی که سالها برای کشور هزینه دادهاند، با ادبیات وحشیانه تخریب میشوند، نتیجه الزاماً روی کار آمدن افراد بهتر نیست؛ گاهی دقیقاً برعکس است. وقتی نسخههای اصیل را بیاعتبار میکنید، نسخههای فیک فرصت پیدا میکنند خودشان را به جامعه تحمیل کنند.
این تفکر البته تازگی ندارد. در تاریخ اسلام هم تندروی و غلو، جامعه را به مسیرهای خطرناک کشاند. امروز هم اگر کسی تصور کند هرچه تندتر بگوید، انقلابیتر است و هرچه بیشتر حذف کند، مؤمنتر و اصیلتر است، باید بداند این مسیر در نهایت میتواند جامعه را از عقلانیت، تجربه و سرمایههای واقعی تهی کند.
خلاصه اینکه خادم را میشود نقد کرد، …
