به گزارش ایسنا، تعارض زناشویی از موضوعاتی است که در بسیاری از زندگیهای مشترک دیده میشود و لزوما به معنای پایان رابطه نیست، اما اگر درست مدیریت نشود میتواند به یکی از عوامل فرسایش عاطفی در خانواده تبدیل شود. اختلاف نظر میان زن و شوهر به دلیل تفاوتهای شخصیتی، خانوادگی، تجربههای گذشته و حتی شیوه بیان احساسات، پدیدهای طبیعی دانسته میشود. با این حال، آنچه اهمیت دارد، شدت این تعارضها و نحوه برخورد با آنهاست. وقتی تنشها طولانی و حلنشده باقی بمانند، کیفیت رابطه کاهش پیدا میکند و صمیمیت، رضایت زناشویی و احساس امنیت روانی تحت تأثیر قرار میگیرد. در چنین شرایطی، زوجین ممکن است به جای گفتوگوی سازنده، وارد چرخهای از دلخوری، سوءبرداشت و واکنشهای هیجانی شوند که حل مسئله را دشوارتر میکند.
در همین زمینه، مفهوم «تابآوری» اهمیت ویژهای پیدا میکند. تابآوری به زبان ساده یعنی توانایی فرد برای کنار آمدن با شرایط دشوار، حفظ تعادل روانی و بازگشت به وضعیت باثبات پس از تجربه فشار و تنش. این ویژگی فقط به معنای تحمل کردن مشکلات نیست، بلکه به مشارکت فعال فرد در حل مسئله و سازگاری بهتر با شرایط مربوط میشود. در زندگی زناشویی، برخورداری از تابآوری میتواند به زن و شوهر کمک کند که در برابر رویدادهای منفی، از جمله مشاجرهها و اختلافهای تکرارشونده، کمتر آسیب ببینند و منطقیتر واکنش نشان دهند. به همین دلیل، پژوهش درباره روشهایی که بتوانند تابآوری را افزایش دهند، برای مشاوران، درمانگران و حتی خانوادهها اهمیت زیادی دارد، زیرا این توانمندی میتواند از تشدید بحران جلوگیری کند و به حفظ سلامت روانی و کیفیت روابط کمک برساند.
در این رابطه، هلینا مولوی، پژوهشگر مشاوره خانواده از گروه مشاوره دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی واحد تهران مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی، به همراه دو همکار همدانشگاهی خود، مطالعهای درباره اثر یک شیوه آموزشی در زوجدرمانی بر زنان دانشجوی دارای تعارض زناشویی انجام دادهاند. این پژوهش به طور مشخص به بررسی این موضوع پرداخته است که آیا آموزش ایماگوتراپی میتواند توان روانی این زنان را برای مواجهه بهتر با مشکلات زندگی مشترک افزایش دهد یا نه.
این پژوهش با مشارکت ۳۰ نفر از دانشجویان زن متأهل مراجعهکننده به مرکز مشاوره دانشگاه آزاد واحد تهران …
