شهرام عیدیزاده در گفتوگو با ایسنا با اشاره به اینکه بخش کشاورزی ایران با تولید سالانه بیش از ۱۲۰ میلیون تن انواع محصولات زراعی و باغی، یکی از ارکان اصلی اقتصاد کشور به شمار میرود، اظهار کرد: بخشی که علاوه بر نقش تعیینکننده در امنیت غذایی، اشتغال و معیشت روستایی، سهم قابلتوجهی در ایجاد ارزش افزوده و تولید ناخالص داخلی دارد. با این حال، بازار محصولات کشاورزی همچنان تا حد زیادی در چارچوب الگوهای سنتی فعالیت میکند.
وی افزود: نفوذ تجارت الکترونیک و فناوریهای دیجیتال در فرآیند بازاررسانی محصولات کشاورزی هنوز بسیار محدود و در حد چند درصد است و ظرفیتهای زیستبوم نوآوری نیز نتوانستهاند تحول گسترده و پایدار در این زنجیره ایجاد کنند. اما ریشه این مسئله را نباید صرفاً در کمبود پلتفرمها، اپلیکیشنهای فروش یا ضعف فناوری جستوجو کرد؛ مسئله اصلی، عمیقتر از یک خلأ فناورانه است.
این کارشناس اقتصادی با تاکید بر اینکه حتی بهترین پلتفرمهای دیجیتال نیز در صورتی که بر بستر نامناسب نهادی و اقتصادی قرار گیرند، نمیتوانند ساختار سنتی بازار را به طور پایدار تغییر دهند، تصریح کرد: بررسی دقیقتر نشان میدهد که ناکامی تجارت الکترونیک کشاورزی در ایران، حاصل گسست و ناهماهنگی در سه لایه بههمپیوسته است؛ نخست، ضعف و نابرابری در زیرساختهای فیزیکی و دیجیتال؛ دوم، ساختار سنتی و چندلایه بازار و نقش گسترده واسطهها و سوم، مجموعهای از محدودیتها و ابهامات حقوقی، مقرراتی و نهادی. از این منظر، گذار کشاورزی ایران از بازار سنتی به بازار دیجیتال، صرفاً یک پروژه فناورانه نیست؛ بلکه یک پروژه اصلاح ساختار بازار و بازآرایی نهادی است. …
