به گزارش ایسنا، شبکه خبری راشاتودی در گزارشی نوشت: مسعد بولس، مشاور ارشد ترامپ در امور خاورمیانه و آفریقا، از ماه سپتامبر سال گذشته به طور محرمانه طرحی را مثلا برای حل بحران لیبی پیش میبرد. هستهی اصلی این طرح صدام حفتر، فرمانده نیروهای زمینی در شرق و پسر خلیفه حفتر، فرمانده به اصطلاح ارتش ملی لیبی به عنوان رئیس شورای ریاستی است و طبق آن، عبدالحمید دبیبه به عنوان نخستوزیر باقی مانده و در نهایت، این کشور بین دو شبکه قدرت تقسیم خواهد شد.
پیش زمینه این طرح در آوریل و زمانی آغاز شد که بولس، توافقی بر سر بودجه ۱۹۰ میلیارد دیناری را میانجیگری کرد و مانورهای نظامی مشترک در سرت با مشارکت شرق و غرب لیبی و کشورهای آفریقایی و ایتالیا انجام شد.
اما این طرح با مشکلات بزرگی روبرو شد که مهمترین آنها نادیده گرفتن دموکراسی و آرای مردم لیبی است. بیش از ۲.۸ میلیون نفر در لیبی برای انتخابات ۲۰۲۱ ثبتنام کرده بودند، اما این طرح هیچ جدول زمانی برای برگزاری انتخابات ریاستجمهوری و پارلمانی تعیین نمیکند. همچنین از طرفی، این طرح به جای انتقال به دموکراسی، وضع موجود را تثبیت میکند.
مشکل دومی که این طرح دارد، بیاعتباری حقوقی است. طرح بهصورت غیرمکتوب و بدون پشتوانه قانونی پیش میرود و قطعنامههای شورای امنیت سازمان ملل را نادیده میگیرد. همچنین هیچ مکانیسم اجرایی برای تخلیهی قدرت پس از دورهی انتقالی دو تا سه ساله ساله ندارد.
شبکه روسی راشا تودی گزارش داد، مساله دیگری که در داخل لیبی این طرح با آن روبروست، مخالفت داخلی در غرب این کشور عربی است بهطوریکه در ۵ ژوئیه، ائتلافهای نظامی و مدنی مصراته، شهر زادگاه دبیبه این طرح را محکوم کردند. وقتی مسعد بولس در ۷ ژوئیه برای رفع مخالفت به مصراته رفت، بزرگان و مقامات محلی از تایید یک توافق غیرمکتوب خودداری کردند. دبیبه توانایی تحمیل این توافق بر غرب لیبی را ندارد.
نقص اساسی ابتکار آمریکا در قیاس نادرست آن بین پویاییهای سیاسی شرق و غرب لیبی نهفته است. در حالی که منطقه شرق به عنوان یک پایگاه سنتی برای خانواده حفتر عمل میکند، غرب لیبی دارای یک توازن قدرت چندپاره است. نخستوزیر دبیبه هیچ فرمان مطلقی بر غرب ندارد و در عوض از طریق شبکههای شکننده و پیمانهایی با گروههای مسلح خودمختار، از جمله …
