به گزارش ایسنا، قلدری در سالهای نوجوانی فقط یک درگیری ساده میان همسالان نیست، بلکه از نگاه متخصصان، مسئلهای جدی در حوزه سلامت عمومی به شمار میرود. شواهد نشان میدهند بیش از ۱۰ درصد کودکان و نوجوانان در جهان قربانی قلدری میشوند و این تجربه میتواند بر زندگی روزمره، روابط اجتماعی و مسیر رشد آنان اثر بگذارد. نوجوانی که قربانی قلدری میشود، ممکن است بیشتر از دیگران از مدرسه دوری کند، شبکه دوستی محدودتری داشته باشد، احساس تنهایی بیشتری را تجربه کند و حتی در روابط خانوادگی نیز دچار مشکل شود. این پیامدها فقط کوتاهمدت نیستند و میتوانند آثار ماندگاری بر وضعیت هیجانی و اجتماعی فرد بگذارند. به همین دلیل، توجه به نیازهای روانی این نوجوانان و یافتن راههای کمکرسانی موثر، اهمیت زیادی دارد.
تجربه قلدری با مشکلات روانی مهمی همراه است. از جمله این مشکلات میتوان به افزایش علائم افسردگی اشاره کرد؛ به طوری که برخی بررسیها نشان دادهاند کودکان و نوجوانانی که قربانی قلدری میشوند، بیش از دیگر همسالان خود در معرض نشانههای افسردگی قرار دارند. در کنار افسردگی، دو مشکل دیگر نیز گریبان این افراد را میگیرد؛ «تحمل پریشانی» و «خودگسستگی». تحمل پریشانی به زبان ساده یعنی توانایی فرد برای تحمل احساسات منفی، ناراحتی و فشار روانی بدون آنکه به رفتارهای ناسازگارانه پناه ببرد. خودگسستگی نیز حالتی است که فرد تا حدی از افکار، احساسات یا حس درونی خود فاصله میگیرد؛ نوعی قطع ارتباط روانی که ممکن است در واکنش به فشارهای شدید شکل بگیرد. از آنجا که این وضعیتها میتوانند به مشکلات عمیقتر روانی و اجتماعی منجر شوند، بررسی راههای کاهش آنها ضروری است. …
