نهم ربیعالاول، سالروز آغاز امامت حضرت ولیعصر (عج)، هنگامهای برای تجدید عهد و میثاق امت با امام عصر (عج) و تداوم خط ولایت و امامت است؛ مقطع و ساعاتی که دلهای منتظران بار دیگر به سوی قبله امید و نجات بشریت متوجه شده و عهد خویش را با امام زمان (عج) تازه میکنند.
امروز، در جهانی که بیش از هر زمان دیگری تشنه عدالت، معنویت و رهایی از ظلم و سلطه است، فرهنگ انتظار و مهدویت، نه یک باور صرفاً فردی، بلکه مکتبی زنده و الهامبخش برای ساختن جامعهای مومن، عدالتخواه، مقاوم و امیدوار به آینده است. نهم ربیعالاول، فرصت بازخوانی این عهد و اعلام آمادگی برای یاری امام عصر (عج) و تحقق آرمانهای بلند مهدوی است.
خبرنگار ایسنا به گفتوگو با حجتالاسلام والمسلمین محمد ملکزاده عضو هیئت علمی پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی به مناسبت آغاز امامت حضرت ولیعصر(عج) پرداخت که مشروح این گفتوگو را در ادامه میخوانیم:
ایسنا: با توجه به آیه «وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّکَ فَحَدِّثْ»، آیا میتوان گفت که آغاز امامت حضرت ولی عصر(عج)، بزرگترین نعمتی است که باید بازگو شود؟
آیه ۱۱ سوره ضحی «وَ أَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّکَ فَحَدِّثْ» به طور اجمال، انسان را به بازگویی و معرفی نعمتهای پروردگار فرا میخواند و او را به بهرهگیری صحیح از آنها ترغیب میکند. هرچند این خطاب در ابتدا به پیامبر اکرم(ص) نازل شده، اما محتوای آن برای همه مؤمنان الگوست. در روایتی از رسول مکرم اسلام(ص) آمده است: «کسی که آثار نعمتهای الهی در زندگیاش دیده نشود، در حقیقت شکرگزار آن نعمتها نبوده و به نوعی کفران ورزیده است.»
در مکتب حق شیعه، وجود امام معصوم و حجت الهی، از بزرگترین نعمتهای خداوند شمرده میشود؛ چراکه امام، راهنمای انسان به سوی خدا، حافظ دین و واسطه هدایت الهی است.
قرآن کریم نیز از ولایت به عنوان نعمتی یاد میکند که دین را کامل میسازد؛ آنجا که در آیه ۳ سوره مائده میفرماید: «اَلْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتِی». بر این اساس، آغاز امامت حضرت ولیعصر(عج)، به ویژه از آن رو که استمرار حجت الهی در زمین است، یکی از عظیمترین نعمتها به شمار میرود که باید با معرفت، زبان و عمل، شکرگزار آن بود. البته به بیان دقیقتر، بزرگترین نعمتهای …
