احمد قرهخانی در گفتوگو با ایسنا، اظهار کرد: تأخیر در صحبت کردن، راه رفتن، بازی کردن، تمرکز، برقراری ارتباط با دیگران یا یادگیری در مقایسه با همسالان، میتواند زنگ خطری برای والدین باشد و ضرورت ارزیابی تخصصی کودک را مطرح کند.
وی تصریح کرد: در این میان، تشخیص زودهنگام و آغاز بهموقع خدمات توانبخشی اهمیت بسیار زیادی دارد. کاردرمانی حرکتی و ذهنی، گفتاردرمانی، رفتاردرمانی و آموزش والدین میتوانند در بهبود عملکرد کودک و افزایش استقلال او نقش مؤثری داشته باشند. بسیاری از کودکان دارای اختلالات رشدی، در صورت دریافت خدمات تخصصی و مستمر در سالهای حساس رشد، میتوانند بخش قابل توجهی از مهارتهای مورد نیاز خود را تقویت کنند.
این دکترای روانشناسی افزود: با این حال، در سالهای اخیر تبلیغات گستردهای درباره اثربخشی نوروفیدبک در درمان اختلالاتی مانند بیشفعالی، نقص توجه و اختلالات یادگیری شکل گرفته است؛ تبلیغاتی که گاهی نوروفیدبک را بهعنوان یک درمان قطعی یا جایگزین سایر مداخلات معرفی میکنند. چنین نگاهی میتواند والدین را از مسیر اصلی توانبخشی دور کند.
قرهخانی بیان کرد: نوروفیدبک در واقع نوعی بیوفیدبک است که با ثبت فعالیت الکتریکی مغز و ارائه بازخورد به فرد، تلاش میکند فرایند خودتنظیمی را آموزش دهد. هدف اصلی آن، تأثیرگذاری بر الگوهای فعالیت امواج مغزی و کمک به بهبود برخی فرایندهای مرتبط با توجه و تنظیم رفتار است. بنابراین، حتی در صورت استفاده از نوروفیدبک، نباید آن را معادل مجموعه خدمات توانبخشی مورد نیاز کودک دانست.
وی با بیان اینکه کودکی که با اختلال رشدی مواجه است، ممکن است همزمان به مداخلات حرکتی، گفتاری، شناختی، رفتاری، آموزشی و خانوادگی نیاز داشته باشد، گفت: تمرکز صرف بر یک روش درمانی و کنار گذاشتن سایر مداخلات، بهویژه در سالهای حساس رشد، میتواند فرصتهای مهمی را از کودک بگیرد.
این دکترای روانشناسی خاطرنشان کرد: از این رو، مهم است که والدین پیش از آغاز هرگونه مداخله، از متخصصان مرتبط ارزیابی جامع دریافت کنند و برنامه توانبخشی متناسب با نیازهای واقعی کودک طراحی شود. نوروفیدبک، در صورت تشخیص و تجویز متخصص، میتواند در برخی موارد بهعنوان یکی از ابزارهای مداخله مورد استفاده قرار گیرد، اما نباید جایگزین توانبخشی حرکتی، گفتاری، روانشناختی، آموزشی و مداخلات والد ـ کودک شود.
قرهخانی درادامه با تأکید براینکه مهمترین اصل در مواجهه با اختلالات رشدی، مداخله زودهنگام، علمی و چندبعدی است، افزود: اطلاعرسانی دقیق به خانوادهها و پرهیز از تبلیغات اغراقآمیز، میتواند از تصمیمهای نادرست جلوگیری کرده و فرصت طلایی رشد را برای کودکان حفظ کند.
انتهای پیام
