به گزارش ایسنا، تصور کنید وارد باشگاه میشوید، گوشی خود را باز میکنید و به جای صحبت با مربی، از هوش مصنوعی میپرسید: «امروز چه تمرینی انجام دهم؟» چند ثانیه بعد، برنامهای شامل حرکات، تعداد ستها، تکرارها و زمان استراحت روی صفحه ظاهر میشود و همهچیز در ابتدا سریع، شخصیسازیشده و مدرن به نظر میرسد اما مشکل از جایی شروع میشود که تمرین از صفحه گوشی وارد دنیای واقعی میشود.
بر اساس این مطلب که از سوی آیسان جباری، فیزیولوژیست ورزشی تهیه شده و در اختیار ایسنا قرار گرفته آمده است: وقتی یک حرکت اشتباه انتخاب میشود هوش مصنوعی ممکن است بر اساس اطلاعاتی که از فرد دریافت کرده، حرکت مناسبی پیشنهاد کند اما یک حرکت میتواند برای دو نفر با شرایط متفاوت، نتیجه کاملا متفاوتی داشته باشد. ممکن است فرد یک حرکت را از نظر تئوری بتواند انجام دهد اما در عمل تکنیک کافی برای اجرای آن نداشته باشد یا دارای ناهنجاری اسکلتی باشد که از آن اطلاعی ندارد و انجام یک حرکت نه تنها سبب بهبود سلامتی نشود بلکه منجر به آسیب جدی در فرد شود.
در اینجا مربی فقط «برنامهنویس تمرین» نیست بلکه کسی است که میتواند ببیند ورزشکار واقعا چه حرکاتی را باید انجام دهد. هیچ برنامه تمرینی نمیتواند تمام اتفاقات باشگاه را پیشبینی کند و هوش مصنوعی ممکن است اعتمادبهنفس کاذب ایجاد کند.
یکی از خطرهای کمتر دیده شده این است که نام «هوش مصنوعی» ممکن است باعث شود کاربر تصور کند برنامهای که دریافت کرده، حتما علمی و دقیق است اما هوش مصنوعی میتواند اطلاعات ناقص، قدیمی یا حتی اشتباه را نیز به شکلی بسیار قانعکننده ارائه دهد. بنابراین دقیق و مطمئن به نظر رسیدن یک سیستم، به معنای درست بودن آن برای فرد نیست.
مربی خوب به تدریج ورزشکار را مستقل میکند یعنی …
