به گزارش ایسنا، کاتالین کاریکو با مقاومت روبهرو شد، تنزل رتبه یافت و در نهایت مجبور به ترک دانشگاه شد، اما هرگز تمرکز خود را از دست نداد و کار خود را برای مهار آرانای پیامرسان برای واکسنها و درمانهای جدید دو برابر کرد. کشف این برنده جایزه نوبل، توسعه واکسنهای موثر علیه کووید-۱۹ را ممکن ساخت و از میلیونها نفر محافظت کرد. کاتالین کاریکو که در سال ۱۹۵۵ در سولنوک مجارستان متولد شد، بدون آب لولهکشی، تلویزیون یا حتی وجود پیشینه خانوادگی در عرصه علمی بزرگ شد. با این وجود، در مدرسه ابتدایی، او جوایز زیستشناسی را به دست آورد که ناشی از کنجکاوی خودش و حمایت خانوادهاش بود. کاریکو میگوید: والدینم ما را به درس خواندن تشویق میکردند، زیرا خودشان چنین فرصتی نداشتند.
به نقل از وبسایت رسمی جوایز نوبل، با این حال، همه تا این اندازه حمایتگر نبودند. یکی از معلمانش به او گفت که مطمئن میشود او به دانشگاه نرود. کاریکو به جای تسلیم شدن، سختتر کار کرد. پس از یک بازدید تابستانی از مدرسه که با هدف جذب دانشآموزان مستعدی که والدینشان کارگر بودند، انجام شد، کاریکو در دانشگاه سگد (Szeged) که یک مرکز تحقیقاتی معتبر در مجارستان است، پذیرفته شد. او میگوید: این مثل برنده شدن در قرعهکشی بود.
او دکترای خود را در رشته بیوشیمی در سال ۱۹۸۲ به پایان رساند، قبل از اینکه کار خود را با آرانای پیامرسان (mRNA) آغاز کند؛ این پیامرسان به ژنوم انسان که در دیانای کدگذاری شده است، کمک میکند تا توسط دستگاه سلولی بدن خوانده شود. وقتی آزمایشگاه او بودجه خود را از دست داد، او تصمیم گرفت گامی تغییر دهنده در زندگی خود بردارد و به همراه خانوادهاش به ایالات متحده نقل مکان کند.
از آنجایی که دولت مجارستان فقط به کاریکو اجازه میداد ۱۰۰ دلار از کشور خارج کند، او ماشین خود را در بازار سیاه فروخت و درآمد حاصل از آن که کمی بیش از ۱۰۰۰ دلار بود را در خرس عروسکی دختر دو سالهاش پنهان کرد. او به همراه همسر و دخترش به این سفر رفت. دختری که در بزرگسالی دو مدال طلای المپیک را برای ایالات متحده در رشته قایقرانی به دست آورد.
کاریکو میگوید: این سفر برایم یک شوک فرهنگی بود. رفتن از مجارستان امروز به ایالات متحده بسیار متفاوت از سال ۱۹۸۵ است. کاریکو کار خود را در دانشگاه تمپل …
