به گزارش ایسنا، بخش بزرگی از واکسنهای آنفلوآنزای جهان هنوز با روشی تولید میشوند که حدود ۸۰ سال قدمت دارد و بر پرورش ویروس در تخممرغ مرغ تکیه دارد. این فرایند میتواند زمانبر و پرهزینه باشد و هنگامی که سویههای تازه یا جهشیافته ویروس ظاهر میشوند، سازگار کردن تولید واکسن با آنها آسان نیست. از سوی دیگر، واکسن آنفلوآنزا معمولاً باید هر سال بازطراحی و دوباره تزریق شود، زیرا ویروس در طول زمان تغییر میکند و ویژگیهای تازهای به دست میآورد.
دلیل اصلی نیاز به واکسنهای سالانه، تمرکز واکسنهای رایج بر پروتئینی به نام «هماگلوتینین» یا HA است. این پروتئین روی سطح ویروس قرار دارد و میتواند واکنش دفاعی نیرومندی را در بدن برانگیزد. با این حال، HA بهسرعت جهش پیدا میکند؛ یعنی ساختار آن تغییر میکند و سیستم ایمنی ممکن است ویروس تغییرکرده را بهخوبی نشناسد. به همین علت، دانشمندان سالهاست در پی ساخت واکسنی هستند که بتواند در برابر چندین نوع و زیرگونه آنفلوآنزا، برای مدت طولانیتر محافظت ایجاد کند؛ واکسنی که گاهی از آن با عنوان واکسن «فراگیر یا جهانشمول» آنفلوآنزا یاد میشود. …
