سپیده صبح؛ زمانی که پارک ملت مشهد میزبان ورزش صبحگاهی شهروندان می‌شود

در یک روز تابستانی، ساعت هنوز ۵ صبح را نشان می‌داد که راهی پارک ملت مشهد شدیم؛ زمانی که شهر هنوز به‌طور کامل از خواب بیدار نشده بود، اما درهای پارک به روی شهروندانی باز بود که روزشان را با ورزش آغاز می‌کردند. هوای خنک صبحگاهی، صدای آواز پرندگان، رقص مستانه باد در لابه لای درختان با نرمش و ورزش کردن مردم توام شده و فضای متفاوتی به پارک داده بود. عده‌ای به‌تنهایی مشغول پیاده‌روی بودند، گروهی در کنار دوستان و برخی نیز به والیبال، پینگ‌پنگ، کاراته و انواع رشته‌های ورزشی دیگری مشغول بودند.

در میان این جمع، از نوجوانانی که برای مسابقات آماده می‌شدند تا سالمندانی که ورزش را سال‌هاست بخشی جدایی‌ناپذیر از زندگی خود می‌دانند، حضور داشتند و همین موضوع بهانه‌ای شد تا پای صحبت برخی از ورزشکاران حاضر در پارک ملت بنشینیم و از آن‌ها بپرسیم چه چیزی باعث شده ابتدای روز را با ورزش آغاز کنند و از تأثیرات آن بر روی سلامت جسمی و روحی خود بگویند.

تأثیر ورزش بر تمرکز در انجام امور روزمره

اولین کسی که پای صحبتش نشستیم، ساغر صباحی، ۱۷ ساله بود؛ دختر نوجوانی که به همراه گروهی از دوستان خود با لباس مخصوص کونگ‌فو به پارک آمده و ورزش می‌کرد. او که دو سال است کونگ‌فو کار می‌کند و این روزها خودش را برای مسابقات آماده می‌کند، می‌گوید: نزدیک شدن به مسابقات باعث شده تمرینات خود را جدی‌تر و سنگین‌تر دنبال کنیم و پارک هم به یکی از محل‌های مورد علاقه ما برای تمرین تبدیل شده است.

ساغر از تأثیر ورزش بر جسم و روحش می‌گوید و معتقد است تمرین در فضای باز علاوه بر اینکه به آمادگی جسمانی کمک می‌کند، حس خوبی به ورزشکار می‌دهد. او می‌گوید: وقتی ورزش می‌کنم، حتی در روزهایی که امتحان دارم یا شرایط سختی را پشت سر می‌گذارم، حالم بهتر می‌شود. به گفته او، ورزش باعث شده قوی‌تر و مقاوم‌تر شود و در کنار آمادگی جسمانی، آرامش بیشتری پیدا کند. توصیه‌اش به دیگران هم ساده است؛ برای سلامتی خودتان هم که شده، ورزش کنید.

کمی آن‌طرف‌تر، مجید کریمی، ۵۵ ساله مشغول ورزش بود؛ مردی که حدود یک سال است دوومیدانی و تمرین با دستگاه‌های ورزشی پارک را در برنامه روزانه‌اش قرار داده است. او می‌گوید: خود فضای پارک بخشی از جذابیت ورزش است. ترجیح می‌دهم به جای محیط بسته باشگاه، در فضای باز و در کنار دوستان …