علیرضا کفشکنان در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به چالشهای ساختاری در مدیریت منابع انرژی، اظهار کرد: در اکثر کشورهای برخوردار از منابع فسیلی و انرژیهای خدادادی، مصرف انرژی به دلیل سهلالوصول بودن و عدم نیاز به پرداخت هزینههای سنگین برای تأمین، بهینه نیست. این وضعیت تنها مختص به ایران نیست و در تقریبا تمام کشورهای نفتخیز مشاهده میشود، مگر در موارد استثنایی مانند کشور نروژ که به دلیل اعمال قیمتهای واقعی برای انرژی، سیاستهای مصرف بهینه و صرفهجویی را در اولویت قرار داده است.
وی با بیان اینکه وضعیت مصرف انرژی در ایران به دلایل مختلف، حتی از سایر کشورهای نفتی نیز بدتر است، گفت: با وجود توجه به توسعه زیرساختهای انرژی، متأسفانه به بحث بهینهسازی توجه کافی نشده است. در حال حاضر ایران در چهار حوزه اصلی برق، گاز، سوخت و آب که بخشی از حوزه انرژی محسوب میشود، حدود دو تا ۲.۵ برابر میانگین جهانی انرژی مصرف میکند و وضعیت مصرف در این چهار منبع، فاجعهبار است.
بازدهی ۷برابری بهینهسازی نسبت به توسعه
این کارشناس انرژی با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد، اظهار کرد: توجه به امر بهینهسازی و اصلاح الگوی مصرف، به مراتب اولویت بیشتری نسبت به توسعه نیروگاهها و زیرساختهای انرژی دارد. اگر بخواهیم یک واحد هزینه در بخش توسعه صرف کنیم، در مقابل، اگر همین یک واحد هزینه را در بخش بهینهسازی و اصلاح مصرف هزینه کنیم، میتوانیم تا هفت برابر نتیجه بهتری نسبت به احداث زیرساختهای جدید بگیریم.
وی افزود: اگر بتوانیم الگوی مصرف را رعایت کنیم، از تجهیزات پربازده و کممصرف استفاده نماییم و رفتار مصرفکننده را تغییر دهیم، این اقدام بسیار ارزشمندتر از تولید انرژی در مبدأ است.
این کارشناس انرژی با تشریح فرآیند تولید و انتقال انرژی، به میزان بالای هدررفت انرژی در مراحل مختلف اشاره و بیان کرد: وقتی انرژی از میدانهای نفتی و گازی استخراج میشود، در مسیر رسیدن به پالایشگاه مقداری تلفات داریم. در پالایشگاه نیز چند درصد انرژی هدر میرود. سپس در مسیر انتقال از پالایشگاه به نیروگاه نیز مقداری تلفات وجود دارد.
وی با اشاره به راندمان پایین نیروگاهها گفت: در نیروگاهها، برای تبدیل سوخت یا گاز به برق، راندمان دقیقا حدود ۴۰ درصد است؛ این یعنی در همین مرحله، ۶۰ …
