به گزارش ایسنا؛ دکتر مهدی پیرصالحی با اشاره به افزایش کمبودهای دارویی در ماههای ابتدایی سال جاری، اظهار کرد: کمبود دارو معمولا نتیجه تصمیم یا اتفاقی در یک هفته یا یک ماه قبل نیست. ریشه بسیاری از کمبودها به چهار تا پنج ماه قبل بازمیگردد و سازمان غذا و دارو موظف است بر اساس شرایط مختلف (عادی، تحریم، بحران یا جنگ)، مدیریت نیازهای دارویی کشور را پیشبینی کند.
هشدارها پیش از بحران داده شده بود
رئیس سازمان غذا و دارو با اشاره به برنامهریزیهای انجامشده پیش از بروز کمبودهای شدید در فروردین و اردیبهشت، تصریح کرد: از ماهها قبل مکاتبات و هشدارهای لازم انجام شده بود که اگر ارز دارو و تجهیزات پزشکی بهموقع منتقل نشود، کشور با چالش مواجه خواهد شد. با این حال، متأسفانه شاهد وقفه در این روند بودیم.
تفاوت در تأمین و انتقال ارز
پیرصالحی در تشریح جزئیات این مشکل گفت: بانک مرکزی منابع مورد نیاز را تأمین کرده بود و ریال لازم نیز توسط شرکتهای دارویی پرداخت شده بود، اما گره اصلی در رساندن پول به طرف خارجی بود. در یک بازه زمانی حدود ششماهه، انتقال ارز یا بهطور کامل متوقف شد و یا با کندی شدید صورت گرفت.
وی افزود: پس از رخدادهای پس از جنگ ۱۲ روزه، شرایط بهگونهای تغییر کرد که انتقال پول برای کشور کند شد؛ بهطوریکه در یک بازه یک تا دو ماهه، این انتقال تقریبا متوقف شد و در چهار ماه بعدی نیز با سرعت بسیار پایینی انجام شد.
تأثیر تأخیرهای انتقال ارز بر بازار دارو
رئیس سازمان غذا و دارو با بیان اینکه این کندیها پیامدهای زنجیرهای داشته است، تاکید کرد: حتی برخی از ارزهای مربوط به سال گذشته، تا یک یا دو ماه پیش منتقل شدند؛ در حالی که شرکتهای دارویی از شش یا هشت ماه قبل ریال خود را تأمین کرده و ارز مورد نظر را خریداری کرده بودند. بنابراین، افزایش شدید کمبودها در بهار امسال، نتیجه مستقیم زنجیرهای از مشکلات ارزی بود که ماهها پیش شکل گرفته بود.
انتهای پیام
