رانندگی تنها به مهارت پشت فرمان محدود نمیشود؛ هوشیاری، سرعت واکنش، قدرت تصمیمگیری، تعادل و هماهنگی حرکتی از مهمترین عواملی هستند که ایمنی یک سفر را رقم میزنند. در این میان، مصرف برخی داروها، الکل و مواد مخدر و روانگردان میتواند بدون آنکه لزوماً فرد ظاهری «مست» داشته باشد، بخشی از این تواناییها را مختل کرده و خطر بروز حادثه را افزایش دهد؛ خطری که گاهی حتی با یک آزمایش مثبت نیز نمیتوان درباره میزان تأثیر ماده بر عملکرد فرد با قطعیت قضاوت کرد.
مصرف برخی داروها نیز در همین زنجیره قرار میگیرد؛ چراکه آگاهی نداشتن راننده از آثار احتمالی دارو بر هوشیاری، تمرکز و توانایی رانندگی میتواند خطرآفرین باشد. بر همین اساس، در سمینار تخصصی «داروها و ایمنی ترافیک» که روزهای پنجشنبه و جمعه پنجم و ششم شهریور در مرکز مطالعات و توسعه آموزش علوم پزشکی دانشگاه علوم پزشکی تبریز برگزار شد، ابعاد مختلف تأثیر داروها، الکل و مواد بر عملکرد رانندگی، نحوه ارزیابی رانندگان تحت تأثیر این مواد، چالشهای تشخیص و تفسیر نتایج آزمایشها و ضرورت توجه به عوامل مؤثر بر ایمنی ترافیک مورد بررسی قرار گرفت.
اثر دارو بر رانندگی فقط به خوابآلودگی محدود نمیشود
دکتر همایون صادقی بازرگانی، متخصص اپیدمیولوژی حوادث ترافیکی و دبیر سمینار تخصصی «داروها و ایمنی ترافیک» ، با تأکید بر ضرورت نقشآفرینی جدیتر نظام سلامت در پیشگیری از حوادث ترافیکی، اظهار کرد: حوادث ترافیکی صرفاً مسئلهای مرتبط با جاده، خودرو و پلیس نیست و سلامت جسمی، روانی و رفتاری رانندگان نیز در وقوع این حوادث نقش مهمی دارد.
وی با بیان اینکه رانندگی یک فرایند پیچیده شناختی و حرکتی است، افزود: توجه، تمرکز، حافظه، تصمیمگیری و سرعت واکنش از مهمترین تواناییهای مورد نیاز برای رانندگی ایمن هستند و برخی داروها میتوانند یک یا چند مورد از این عملکردها را تحت تأثیر قرار دهند.
وی ادامه داد: اثر داروها بر رانندگی نباید صرفاً به خوابآلودگی محدود شود، چراکه برخی داروها میتوانند موجب اختلال در توجه، تمرکز، حافظه، سرعت واکنش، بینایی، عملکرد حرکتی و حتی ایجاد سرگیجه یا بیقراری شوند و در نتیجه احتمال وقوع حادثه را افزایش دهند.
دبیر سمینار تخصصی «داروها و ایمنی ترافیک» با اشاره به مصرف همزمان چند دارو …
