به گزارش ایسنا، همزمان با افزایش تنوع خودروهای وارداتی در بازار ایران، یکی از پرسشهای اساسی که کمتر از دیگر موضوعات مانند قیمت، تعرفه و میزان واردات مورد توجه قرار گرفته، این است که خودروهای واردشده تا چه اندازه از زیرساخت لازم برای ارائه خدمات پس از فروش برخوردار هستند؛ چراکه واردات یک خودرو صرفا به معنای ورود آن به کشور و تحویل آن به مصرفکننده نیست؛ بلکه تامین مستمر قطعات یدکی ، ایجاد شبکه تعمیرگاهی ، تامین قطعات مصرفی و بدنه و مهمتر از همه، ایفای تعهدات مربوط به گارانتی ، بخش جداییناپذیر چرخه عمر یک خودرو محسوب میشود.
این وضعیت در حالی مطرح میشود که تعداد بالای شرکتهای واردکننده و افزایش تنوع برندها و مدلهای خودرو، از یک سو حق انتخاب بیشتری در اختیار مصرفکننده قرار میدهد، اما از سوی دیگر در شرایط تحریمی و تورم پیوسته میتواند بازار خدمات پس از فروش را پراکنده و تامین قطعات را برای هر یک از این خودروها دشوارتر کند. به بیان دیگر، مسئله امروز تنها موضوع چند خودرو وارد کشور شده است؟ نیست، به عبارتی باید پرسید برای این خودروها چه میزان قطعه، چه شبکهای از خدمات و چه سازوکار مشخصی برای ایفای تعهدات پس از فروش وجود دارد؟
در این رابطه، نادر وهاب آقایی - کارشناس خودرو و حوزه خدمات پس از فروش خودرو - در گفتوگو با ایسنا ، درباره وضعیت خدمات پس از فروش و تامین قطعات خودرو، اظهار کرد: در حوزه خدمات پس از فروش و نیاز مصرفکنندگان پس از خرید خودرو، همچنان مشکل کمبود قطعه در کشور وجود دارد. با توجه به اینکه قیمت دلار طی یک سال گذشته افزایش قابل توجهی داشته، شرکتها نیز به دلیل افزایش نرخ ارز، قطعاتی را که در اولویت قرار دارند وارد میکنند و در وهله نخست تنها به واردات قطعات ضروری و حساس میپردازند تا در صورت بروز مشکل برای موتور خودرو، امکان تعمیر آن وجود داشته باشد. در مقابل، سایر قطعات از جمله قطعات مربوط به بدنه خودروها با دشواری بیشتری وارد و تامین میشوند.
وی افزود: از سوی دیگر، طبق قانون شرکتهای خودرویی موظف هستند تامین قطعه را به مدت ۱۰ سال نسبت به محصولاتی که عرضه میشود، فراهم کنند، اما واقعیت این است که برخی از شرکتهایی که ۱۰ سال پیش اقدام به واردات خودرو کردهاند، امروز حتی دیگر وجود ندارند و حتی …
