به گزارش ایسنا، عبدالحسین کلانتری در نشست علمی دیپلماسی سایبری گفت: آنچه مسلم است ما باید دیپلماسی سایبری را به گونه ای طراحی کنیم که هم در مرحله پیش از بحران، هم در زمان بحران و هم پس از بحران نقش فعالی داشته باشیم. متاسفانه در زمان بحران نمیدانیم با چه کسی طرف هستیم و مدام گردن دیگران می اندازیم.
وی تاکید کرد که باید از ظرفیت هوش مصنوعی در دیپلماسی سایبری استفاده کنیم و افزود: اخیرا مجمع عمومی سازمان ملل به این مبحث ورود جدی پیدا کرده و قطعنامههای متعددی در این زمینه صادر کرده است.
به گفته کلانتری مسأله ایران فقط این نیست که چگونه در برابر حمله سایبری دفاع کند؟مسأله این است که چگونه از قدرت سایبری برای بازدارندگی، مدیریت بحران و پیشبرد منافع ملی و مشارکت در شکل دهی به قواعد نظم دیجیتال آینده استفاده کند.
وی با بیان اینکه در امنیت سایبری رنکینگ بدی نداریم اما کافی نیست، توضیح داد: کشوری مثل ایران که در بحبوحه و کانون منازعات قرار دارد، نیاز به یک سیاست خارجی سایبری خوب دارد تا بتواند چند کار را توأمان انجام دهد. ما باید دیپلماسی سایبری را به بخش جدی از سیاست خارجی ایران تبدیل کنیم.
وی ادامه داد: این موضوع الان در حاشیه دستگاه امور خارجه ماست و متاسفانه نگاه امنیتی صرف به این موضوع وجود دارد اما باید سعی کرد سیاست دیپلماسی سایبری نه صرفا بخشی از سیاست امنیتی بلکه فراتر از آن تلقی شود یعنی وزارت امور خارجه باید یک ساختار مناسب با این تحولات و با عرصه پنجم داشته باشد، نظیر آن چیزی که در فرانسه تحت عنوان دستیار وزیر در امور سایبری یا در آمریکا تحت عنوان هماهنگ کننده امور سایبری را می بینید.
عضو هیات علمی دانشگاه تهران تاکید کرد: در عرصه دیپلماسی سایبری باید ساز و کاری برای دیپلماسی شرکتی ایجاد کنیم ولی متاسفانه تنازعاتی که ایران با برخی از کشورها داشته مانع فعال کردن دیپلماسی شرکتی شده است.اگر هم شکل گرفته با کارشکنیهای مواجه شده است لذا باید تنظیم روابط با شرکتهای فرامرزی بزرگ داشته باشیم که سکوهای تاثیرگذار در جغرافیای ایران دارند.
کلانتری در ادامه با بیان اینکه گفت و گوهای عظیمی که در باب دیپلماسی سایبری صورت گرفت در سال ۲۰۱۵ به اوج خود رسید، تاکید کرد: ما باید به سمت جهان جدید، ابزارهای جدید حرکت کنیم …
