به گزارش ایسنا، هوش مصنوعی طی یک دهه اخیر از یک مفهوم آزمایشگاهی به ابزاری روزمره در زندگی فردی،آموزشی، سازمانی و صنعتی تبدیل شده و از دستیارهای هوشمند گرفته تا سامانههای تشخیص پزشکی، موتورهای پیشنهاد دهنده در پلتفرمهای خرید و ابزارهای تولید محتوا و کدنویسی را دربر گرفته است.
هوش مصنوعی امروز بخشی جداییناپذیر از فرآیندهای تصمیمگیری انسانی و سازمانی است و این گسترش سریع، در کنار فرصتهای بیسابقهای که ایجاد کرده، مجموعهای از چالشها و مسئولیتهای تازه را نیز پیش روی کاربران، توسعهدهندگان، سازمانها و قانونگذاران قرار داده است.
البته استفاده نادرست، ناآگاهانه یا غیرمسئولانه از این فناوری میتواند پیامدهایی نظیر نقض حریم خصوصی، تصمیمگیریهای تبعیضآمیز، انتشار اطلاعات نادرست و آسیب به اعتماد عمومی به همراه داشته باشد. در مقابل، استفاده اصولی،آگاهانه و مبتنی بر چارچوبهای اخلاقی میتواند بهرهوری، کیفیت تصمیمگیری و کیفیت زندگی را بهطور چشمگیری ارتقا دهد.
هوش مصنوعی چیست؟
هوش مصنوعی به مجموعهای از فناوریها و روشهای محاسباتی گفته میشود که به سامانههای رایانهای امکان میدهند وظایفی را انجام دهند که معمولاً نیازمند هوش انسانی هستند؛ وظایفی مانند یادگیری از داده، تشخیص الگو، استدلال، تصمیمگیری، درک زبان طبیعی و تولید محتوا. زیرشاخههای اصلی این حوزه شامل یادگیری ماشین، یادگیری عمیق، پردازش زبان طبیعی، بینایی رایانهای و سامانههای مبتنی بر قاعده است.
در سالهای اخیر، ظهور مدلهای زبانی بزرگ و ابزارهای هوش مصنوعی مولد، دسترسی عموم مردم به این فناوری را به طور بیسابقهای افزایش داده است. این تحول باعث شده که موضوع استفاده مسئولانه از هوش مصنوعی دیگر صرفاً دغدغه متخصصان فناوری نباشد، بلکه به موضوعی عمومی برای هر کاربر، دانشآموز، معلم، کارمند و مدیر تبدیل شود.
هوش مصنوعی بر خلاف بسیاری از فناوریهای پیشین، مستقیماً در فرآیند تصمیمگیری دخالت میکند.سامانهای که تصمیم میگیرد کدام رزومه بررسی شود، کدام بیمار در اولویت درمان قرار گیرد یا کدام محتوا به کاربر پیشنهاد شود؛ به همین دلیل رعایت اصول اخلاقی و فنی در استفاده از این فناوری صرفاً یک توصیه اختیاری نیست،بلکه پیشنیاز بهرهبرداری امن و پایدار از آن است.
چرا …
