اکنون نقش پزشکان در نظام سلامت بیش از گذشته در حال تغییر است زیرا ورود فناوریهای نوین، بهویژه هوش مصنوعی، شیوه آموزش، تشخیص و تصمیمگیری پزشکی را دگرگون کرده است. در حالی که این فناوری میتواند بخشی از بار کاری پزشکان را کاهش دهد و دسترسی به اطلاعات پزشکی را سریعتر کند، نگرانیهایی نیز درباره وابستگی بیش از حد به آن و تاثیرش بر قضاوت مستقل پزشکان مطرح شده است، نگرانیهایی که پرسش مهمی را پیش روی آینده پزشکی قرار میدهد؛ «آیا هوش مصنوعی قرار است دستیار پزشک باشد یا بهتدریج جایگزین بخشی از تفکر وی شود؟».
نگرانی اصلی فقط این نیست که پزشکان مهارتهایی را که قبلا آموختهاند به دلیل استفاده از هوش مصنوعی از دست بدهند، بلکه ممکن است نسل جدید پزشکان اساسا فرصت کافی برای شکل دادن به مهارتهای قضاوت و استدلال بالینی پیدا نکند.
ابزارهای هوش مصنوعی در میان پزشکان در حال گسترش هستند و میتوانند در مدت کوتاهی به پرسشهایی درباره علائم، تداخلات دارویی، تشخیصهای احتمالی و دستورالعملهای درمانی پاسخ دهند. دانشجویان پزشکی و پزشکان در حال آموزش نیز از این ابزارها استفاده میکنند، موضوعی که در مراحل اولیه آموزش پزشکی اهمیت ویژهای دارد.
روش سنتی آموزش پزشکی یا آموزش همراه با هوش مصنوعی؟
در روش سنتی آموزش پزشکی، دانشجو هنگام مواجهه با بیمار باید ابتدا خودش علائم را بررسی و تشخیصهای احتمالی را مطرح میکرد. این بررسی ممکن بود با فراموشی برخی احتمالات یا اشتباه در ارزیابی همراه شود و همین فرایند بخشی از آموزش وی محسوب میشد. دانشجو با اشتباه کردن متوجه میشود چه چیزهایی را نمیداند و سپس با دریافت بازخورد، مهارت خود را تقویت میکند. اما هوش مصنوعی میتواند بسیاری از این مراحل را در چند ثانیه انجام دهد. دانشجو میتواند به جای آنکه خودش درباره تشخیصهای احتمالی فکر کند، این کار را به ابزار هوش مصنوعی بسپارد و فهرستی از گزینهها دریافت کند. در چنین شرایطی ممکن است نتیجه نهایی مناسب به نظر برسد، اما دانشجو لزوما فرایند استدلالی لازم برای رسیدن به آن نتیجه را یاد نگرفته باشد.
کارشناسان هشدار دادند این مسئله میتواند در آینده به مشکلی جدی تبدیل شود زیرا پزشک باید بتواند در شرایطی که پاسخ مشخصی وجود ندارد، اطلاعات مختلف را ارزیابی کند، میان احتمالات …
