به گزارش ایسنا، پژوهشگران دانشگاه علوم پزشکی تهران و دانشگاه پنسیلوانیای آمریکا در یک مطالعه مروری نظاممند و متاآنالیز، عملکرد مدلهای پیشبینی خطر بیماریهای قلبیعروقی در بازماندگان سرطان را ارزیابی کردند؛ مطالعهای که میتواند به انتخاب دقیقتر ابزارهای پیشبینی خطر و بهبود مراقبتهای قلبی این بیماران کمک کند.
این مقاله با عنوان «مدلهای پیشبینی خطر قلبیعروقی در بازماندگان سرطان؛ یک متاآنالیز» در نشریه European Heart Journal منتشر شده است. نویسندگان این مقاله سینا کاظمیان از مرکز قلب تهران و پژوهشکده بیماریهای قلب و عروق دانشگاه علوم پزشکی تهران، آذین وکیلپور و ماریل شرر-کراسبی از دانشگاه پنسیلوانیا هستند.
در این پژوهش، نتایج ۳۴ مطالعه شامل اطلاعات ۹۸۳ هزار و ۴۳۸ بازمانده بزرگسال سرطان بررسی شد و عملکرد ۲۷ مدل مختلف پیشبینی خطر قلبیعروقی مورد ارزیابی قرار گرفت. هدف پژوهش، مقایسه مدلهای طراحیشده برای جمعیت عمومی با مدلهای اختصاصی بیماران مبتلا به سرطان در پیشبینی بروز عوارض قلبیعروقی بود.
بر اساس یافتههای این مطالعه، تنها ۳۶ درصد از مدلهای ارزیابیشده توانستند قدرت پیشبینی قابل قبول یا مطلوب (AUC برابر یا بیشتر از ۰.۷) داشته باشند. همچنین مشخص شد عملکرد این مدلها در بیماران مبتلا به سرطان پستان نسبت به بیماران مبتلا به سرطانهای خونی بهتر است و انتقالپذیری نتایج یک مدل از یک گروه بیماران به گروه دیگر با محدودیتهایی همراه است.
پژوهشگران در این بررسی، مدلهای پیشبینی را برای چهار گروه از پیامدهای قلبیعروقی شامل حوادث عروقی، اختلال عملکرد قلب ناشی از درمان سرطان یا نارسایی قلبی، آریتمیها و پیامدهای ترکیبی قلبیعروقی ارزیابی کردند. نتایج نشان داد برخی مدلهای مورد استفاده در جمعیت …
