مساجد تاریخی تبریز فراتر از بنایی برای عبادت بوده و هر یک بخشی از تاریخ این شهر را در خود جای دادهاند؛ بناهایی که در دورههای مختلف، همزمان با کارکرد عبادی، با آموزش، اجتماع مردم، بازار، فعالیتهای فرهنگی و در مقاطعی با تحولات سیاسی شهر پیوند داشتهاند. مسجد کبود، مسجد جامع، مسجد صاحبالامر، مسجد علیشاه، مسجد مقبره، مسجد استاد و شاگرد، مسجد حاج صفرعلی، مسجد سیدحمزه و شماری دیگر از مساجد تاریخی، از جمله بناهایی هستند که در بافت تاریخی تبریز قرار گرفتهاند و بخشی از هویت مذهبی و اجتماعی این شهر را شکل دادهاند.
مسجد کبود یا «گؤی مچید» از شاخصترین بناهای تاریخی تبریز است که در دوره قراقویونلوها و در قرن نهم هجری ساخته شد. این مسجد بخشی از مجموعهای گستردهتر به نام «مظفریه» بود و به دلیل استفاده گسترده از کاشیهای معرق با رنگهای لاجوردی و فیروزهای، به «فیروزه اسلام» شهرت یافت. کتیبه سردر مسجد، پایان ساخت بنا را سال ۸۷۰ هجری قمری نشان میدهد و این مجموعه در دوره خود تنها یک مسجد نبود و بناهای دیگری همچون خانقاه و دیگر فضاهای وابسته نیز در کنار آن وجود داشتند. …
