این بیماری زمانی رخ میدهد که سلولهای خاصی در مغز که وظیفه تولید مادهای به نام «دوپامین» را بر عهده دارند، بهتدریج آسیب میبینند. کاهش دوپامین، هماهنگی طبیعی حرکات را دشوار میکند و به مرور میتواند بر راه رفتن، تعادل و انجام فعالیتهای روزمره اثر بگذارد.
اما داستان پارکینسون فقط به حرکت ختم نمیشود. اختلال خواب، خستگی، تغییرات خلقی، کاهش قدرت بویایی و برخی مشکلات شناختی نیز ممکن است در روند بیماری دیده شوند، به همین دلیل، شناخت علائم اولیه اهمیت زیادی دارد.
لرزش دست میتواند دلایل مختلفی داشته باشد و هر لرزشی به معنای پارکینسون نیست. حتی بعضی از مبتلایان به پارکینسون ممکن است در مراحل اولیه بیماری لرزش مشخصی نداشته باشند.
آنچه اهمیت دارد، تداوم و مجموعه علائم است، بهویژه زمانی که لرزش یا کندی حرکات با سفتی عضلات، تغییر راه رفتن یا کاهش حرکات طبیعی دستها همراه شود.
در سالهای اخیر توجه زیادی به نقش ورزش و توانبخشی در مدیریت پارکینسون شده است. فعالیت بدنی منظم و تمرینهای متناسب با شرایط بیمار میتوانند به حفظ توانایی حرکتی و استقلال فرد کمک کنند.
تمرینهای تعادلی، حرکات کششی، تمرینهای قدرتی و فعالیتهای هوازی، در صورت مناسب بودن برای شرایط فرد، میتوانند بخشی از برنامه مراقبتی بیمار باشند.
لرزش دست همیشه نشانه پارکینسون نیست
متخصص مغز و اعصاب در گفتوگو با ایسنا با اشاره به علائم بیماری پارکینسون گفت: هر فردی که دچار لرزش دست میشود، الزاماً مبتلا به پارکینسون نیست و عواملی مانند اضطراب و استرس، لرزشهای خانوادگی و افزایش سن نیز میتوانند موجب لرزش دست شوند.
علیاکبر طاهریاقدم اظهار کرد: بیماری پارکینسون که گاهی از آن به عنوان «بیماری لرزه» نیز یاد میشود، معمولاً با لرزش یک دست آغاز میشود و در بسیاری از موارد سن بروز آن بالای ۶۰ سال است. لرزش در پارکینسون معمولاً زمانی رخ میدهد که دست در حالت استراحت قرار دارد، به این معنا که وقتی فرد دست خود را در جایی قرار میدهد، لرزش آغاز میشود و معمولاً هنگام انجام فعالیت و بلند کردن یک شیء، لرزش کاهش یافته یا متوقف میشود.
وی ادامه داد: علاوه بر لرزش، بیماران مبتلا به پارکینسون علائم دیگری نیز دارند که از جمله آنها میتوان به کندی حرکات، کاهش …
