به گزارش ایسنا، قرار بود یادداشت تفاهمی که بین ایران و ایالات متحده در اسلام آباد حاصل شد، به ۶۰ روز مذاکره برای دستیابی به توافق نهایی منجر شود که برنامه هستهای و تحریمها در مرکز آن قرار داشت. با این حال، پس از گذشت تقریبا دو ماه، مذاکرات واقعی بر سطح غنیسازی یا سرنوشت ذخایر اورانیوم متمرکز نیست بلکه بر تنگه هرمز متمرکز است. این تغییر، یک سوال اساسی را مطرح میکند: مسئله هستهای در کجا قرار دارد و چرا تنگه هرمز اولویت پیدا کرده است؟
طبق گزارش الجزیره، آخرین مواضع ایران بخشی از پاسخ را ارائه میدهد. اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه روز دوشنبه گفت که بازگشایی تنگه هرمز با از بین رفتن شرایط ایجاد شده توسط جنگ و در درجه اول ادامه محاصره دریایی آمریکا و نقض توافق توسط آمریکا مرتبط است.
بقایی تأکید کرد که ایران هنوز خود را در وضعیت جنگی میداند و تا زمانی که محاصره ادامه دارد، شرایط لازم برای تعیین تنگه هرمز به عنوان گذرگاهی امن فراهم نیست. اخیرا وی تأکید کرد که مذاکرات در مورد تنگه هرمز بین ایران و عمان، به عنوان دو کشور ساحلی، در حال انجام است، در حالی که مسائل مربوط به ایران و ایالات متحده در مرحله بعدی بررسی خواهد شد.
بنابراین، پرونده هرمز عملا به گرهی تبدیل شده است که انتقال به بقیه عناصر توافق، از جمله پرونده هستهای به آن بستگی دارد.
توافق اسلام آباد چه مواردی را در بر میگیرد؟
یادداشت تفاهم ایران و آمریکا شامل ۱۴ ماده است و گستردهتر از یک توافق آتشبس است زیرا چارچوبی را برای پایان دادن به جنگ و حرکت به سمت توافق نهایی بین دو طرف تعیین میکند.
این تفاهمنامه شامل تعهد ایران به عدم دستیابی یا توسعه سلاح هستهای و توافق برای رسیدگی به سرنوشت ذخایر مواد غنیشده طبق سازوکاری که مورد توافق دو طرف بود که حداقل الزام آن کاهش سطح غنیسازی در داخل ایران تحت نظارت آژانس بینالمللی انرژی اتمی بود.
همچنین مقرر شد که دو طرف در مورد موضوع غنیسازی و سایر موارد مربوط به نیازهای هستهای ایران بحث کنند و در چارچوب توافق نهایی بر سر یک چارچوب مورد قبول طرفین به توافق برسند. در این متن تأکید شده بود که مسائل هستهای از اهمیت حیاتی برخوردارند و هر دو طرف قصد دارند بلافاصله در طول مذاکرات به آنها بپردازند.
در …
