به گزارش ایسنا، به نقل از نیویورک پست، پولیاشنکو تحصیل خود را در تابستان ۲۰۲۵ آغاز کرد و تا آگوست ۲۰۲۶ مدرک کارشناسی خود را گرفت. او به جای چهار سال، برنامه دانشگاهی خود را در چهار ترم فشرده کرد؛ ابتدا با ۶ درس در تابستان شروع کرد، سپس در پاییز هفت درس برداشت و در ترم بهار تعداد واحدهایش را به هشت درس رساند. در نهایت نیز با یک ترم تابستانی ۶ درسی، پرونده کارشناسی را بست.
این برنامه البته روی کاغذ ساده به نظر میرسد، اما در عمل یکی از سختترین دورههای زندگی او بود. پولیاشنکو در یکی از ترمها ساعت ۷:۳۰ صبح بیدار میشد و پیش از شروع کلاسها، حدود یک ساعت و نیم در مرکز آموزش دروس STEM دانشگاه بهعنوان مدرس خصوصی کار میکرد. سپس از ساعت ۱۰:۳۰ صبح تا ۶:۴۵ عصر در کلاسها حضور داشت و بعد از آن، به جای استراحت، مطالعه را در مسیر بازگشت با قطار ادامه میداد. درس خواندن او گاهی تا حوالی نیمهشب ادامه پیدا میکرد.
او البته برای رسیدن به این سرعت، از همان ابتدا برنامهای دقیق داشت. با کمک مدیر دوره کارشناسی دانشگاه، برنامهای را طراحی کرد که تمام واحدهای مورد نیاز رشته ریاضی را در کوتاهترین زمان ممکن پشت سر بگذارد. از طرف دیگر، برخی پیشنیازهای ریاضی را با آزمون تعیین سطح رد کرد و تعدادی از واحدهای عمومی را نیز به لطف کلاسهای پیشرفته دوران دبیرستان از قبل گذرانده بود.
موفقیت او تنها به سرعت فارغالتحصیلی محدود نشد. پولیاشنکو جایزه V.V. Lavroff Calculus دانشگاه را نیز دریافت کرد؛ جایزهای که به دانشجویانی با معدل ۴ از ۴ در تمام درسهای حساب دیفرانسیل و انتگرال تعلق میگیرد.
حالا این نابغه جوان یک قدم دیگر به رؤیای خود نزدیک شده است. او در برنامه کارشناسی ارشد ریاضی موسسه فناوری جورجیا پذیرفته شده تا مسیر رسیدن به دکترا را ادامه دهد.
انتهای پیام
