یادگار امام تصریح کرد: گروه دوم وظیفهای دارند؛ نباید در عهدی که با خدا بستهاند، دست ببرند و آن را عوض کنند. گروه سوم کسانی هستند که نفاق دارند؛ عهدی بستهاند اما در آن دست میبرند و توجیه میکنند. در روایت داریم که «اکثر اهل الجنةِ البله»؛ چرا که کسی که دو خط سواد یاد گرفت و خرده شیشهای در او پیدا شد، توان توجیهگری پیدا میکند. به او میگویید چرا دروغ میگویی؟ میگوید مصلحتآمیز است. میگویید چرا تهمت میزنی؟ میگوید این فاسق است. در حالی که او به خاطر فسق تهمت نمیزند و غیبت نمی کند، بلکه میخواهد خودش را آرام کند.
وی یادآور شد: امام راحل میگفتند که «دعواهای ما دعوایی نیست که برای خدا باشد. این را همه از گوشتان بیرون کنید! همه تان همۀ ما، از گوشمان بیرون کنیم که دعوای ما برای خدا است، ما برای مصالح اسلام دعوا می کنیم.» البته ممکن است چنین افرادی توبه کنند و خدا توبه آنها را بپذیرد.
سیدحسن خمینی افزود: یکبار فرمانده وقت نیروی هوایی در ملاقات با امام شعری خوانده بود با این مضمون که «ما بسته تو هستیم، حاجت به بستنی نیست/ عهدی که با تو بستیم، هرگز شکستنی نیست». این همان عهدی است که به آن وفا میشود.این یک قاعده تاریخی است و مختص دوره پیامبر(ص) و اهل بیت(ع) نیست. گاهی ماندن و پس از شهادتها مسئولیت را به دوش کشیدن، به مراتب سختتر است. شما از دوره اسارت گذشتید و جامعه ما هم الحمدلله از دوره جنگ عبور کرد. پیامبر(ص) فرمود «مرحبا به قومی که جهاد اکبرشان شروع شد». دوره اسارت صدام تمام شد اما دوره اسارت نفس، باقی است.
یادگار امام با بیان اینکه برای هرکسی دامهای خاص خودش را گستراندهاند، تصریح کرد: کسانی که پس از دوره شهادت، اسارت و جنگ وظیفه بر دوش میگیرند، باید مراقب باشند گرفتار تحلیلی نشوند که آنها را از مسیر الهی جدا کند. ان شاء الله خداوند ما را گرفتار توجیهات دنیاپسندانه نکند که گاهی انسان برای خودش میتراشد.
انتهای پیام
