در روزهایی که خاموشی دیگر برای مردم، واحدهای تولیدی و کشاورزان به بخشی از برنامه روزمره تبدیل شده است، یک پرسش جدی بیش از همیشه خودنمایی میکند، در شرایطی که برق خانهها و چرخ تولید با محدودیت و قطعی مواجه است، ماینرها چگونه میتوانند همچنان به مصرف بیمحابای برق ادامه میدهند؟
امروز مردم ساعت خاموشی را میدانند، واحدهای تولیدی برای هر دقیقه توقف تولید هزینه میدهند و کشاورزان نگران آسیب به تجهیزات و محصولات خود هستند، در همین تاریکیها، صدای ژنراتورهایی که برای تأمین برق برخی واحدهای صنفی کار میافتند، سکوت شهر را میشکند، اما سؤال ساده اما مهم اینجاست، آیا ممکن است مصرفکنندهای با مصرف برق نجومی در یک شهر فعال باشد و از چشم متولیان شبکه برق دور بماند؟ وقتی گفته میشود هر دستگاه یا مجموعهای از ماینرها میتواند به اندازه دهها یا حتی صدها واحد مسکونی برق مصرف کند، برخورد با این مراکز دیگر صرفاً یک موضوع اقتصادی نیست، بلکه به مسئلهای مرتبط با عدالت در توزیع برق و امنیت انرژی تبدیل میشود.
در این میان، بسیاری از صنوف نیز در ساعات خاموشی عملاً به تعطیلی کشیده میشوند و خسارت میبینند، بنابراین انتظار افکار عمومی این است که در کنار مدیریت مصرف و اعمال خاموشی برای مشترکان، شناسایی و برخورد قاطع با مصرفکنندگان غیرمجاز نیز با همان جدیت دنبال شود، نمیتوان از مردم خواست چراغ خانههایشان را خاموش کنند و از تولیدکننده خواست با خاموشی کنار بیاید، اما در همان زمان، چراغ استخراج غیرمجاز رمزارزها روشن بماند.
حالا پرسش این است که ماینرهای غیرمجاز تا چه زمانی باید در حاشیه امن فعالیت کنند و هزینه مصرف برق آنها را مردم، کشاورزان و تولیدکنندگان با خاموشی و خسارت بپردازند؟ اگر قرار است با ناترازی برق مقابله شود، شاید یکی از نخستین گامها، خاموش کردن چراغ فعالیتهایی باشد که غیرقانونی و بیضابطه، بر طبل ناترازی میکوبند.
کشف ۵۲۷ دستگاه ماینر از ۶ مرکز غیرمجاز استخراج رمز در چهارمحال و بختیاری از ابتدای سال جاری
طبق آخرین اعلام شرکت توزیع نیروی برق استان، …
