در روزهایی که خاموشی دیگر برای مردم، واحدهای تولیدی و کشاورزان به بخشی از برنامه روزمره تبدیل شده است، یک پرسش جدی بیش از همیشه خودنمایی میکند، در شرایطی که برق خانهها و چرخ تولید با محدودیت و قطعی مواجه است، ماینرها چگونه میتوانند همچنان به مصرف بیمحابای برق ادامه میدهند؟
امروز مردم ساعت خاموشی را میدانند، واحدهای تولیدی برای هر دقیقه توقف تولید هزینه میدهند و کشاورزان نگران آسیب به تجهیزات و محصولات خود هستند، در همین تاریکیها، صدای ژنراتورهایی که برای تأمین برق برخی واحدهای صنفی کار میافتند، سکوت شهر را میشکند، اما سؤال ساده اما مهم اینجاست، آیا ممکن است مصرفکنندهای با مصرف برق نجومی در یک شهر فعال باشد و از چشم متولیان شبکه برق دور بماند؟ وقتی گفته میشود هر دستگاه یا مجموعهای از ماینرها میتواند به اندازه دهها یا حتی صدها واحد مسکونی برق مصرف کند، برخورد با این مراکز دیگر صرفاً یک موضوع اقتصادی نیست، بلکه به مسئلهای مرتبط با عدالت در توزیع برق و امنیت انرژی تبدیل میشود. …
