در این دلنوشته که در اختیار ایسنا قرار گرفته، آمده است.
پاره اول:
حیاط پر از برگهای خشک شده و چندین سال است که به این باغچه کسی سر نزده و تقریبا حالت متروکه به خود گرفته است. چشمم میخکوب درخت وسط حیاط شده که دلش پر از خاطرات تلخ و شیرین و رازهای زندگی ماست. آهسته قدم میزنم و در ذهنم مرور میکنم اگر باغبان نباشد، حیاط پژمرده و به یغما میرود.
خانه پدری ما نسبتا بزرگ اما ساده و بیآلایش است. تمامش با خشت و گِل و گچ ساخته شده است. تقریبا تمام خانههای روستای پاژ در طابران طوس قدیمی و تاریخیاند . از بیرون، شکل و شمایلشان مثل هم و کاهگلی هستند. خانه ما همیشه پر از نور است و از هر پنجرهاش میتوان به راحتی حوض و درختان حیاط را ببینیم و با دست مان میوه بچینیم. دور تا دور حیاط خانه را اتاق فرا گرفته تا در تابستان از خنکای سایه و در زمستان از گرمای خورشید به خوبی استفاده کنیم. …













