به گزارش ایسنا، براساس جدیدترین دادههای مرکز آمار ایران، در بهار ۱۴۰۵ شاهد کاهش حدود ۶۳۰ هزار شغل صنعتی بودیم و در پی آن، سهم بخش صنعت از کل اشتغال کشور به ۳۱ درصد کاهش یافت. آماری که در کنار رشد جمعیت در سن کار، نگرانیها درباره وضعیت تولید و ظرفیت اشتغالزایی بخش صنعت را افزایش داده است. مقایسه وضعیت اشتغال در بهار ۱۴۰۵ با مدت مشابه سال ۱۳۹۸ نیز نشان میدهد که طی این هفت سال تنها حدود ۱۷۴ هزار شغل در بخش صنعت ایجاد شده، در حالی که در همین مدت بیش از دو میلیون و ۱۰۰ هزار نفر به جمعیت در سن کار کشور افزوده شدهاند.
بستههای حمایتی باید به گونهای طراحی و اجرا شوند که ضمن حمایت از واحدهای تولیدی، کارفرمایان را به حفظ نیروی کار و جلوگیری از تعدیل نیرو تشویق کنند. تشکلهای کارگری و صنفی نیز میتوانند در این زمینه نقش مهمی ایفا کنند، اما ضعف ساختار تشکلیابی و جایگاه این تشکلها، باعث شده اثرگذاری لازم را نداشته باشند.همچنین گزارشهای منتشرشده درباره وضعیت سرمایهگذاری در بخش تولید، حاکی از آن است که میزان سرمایهگذاری انجام شده حتی برای جبران استهلاک و فرسودگی تجهیزات و داراییهای موجود در واحدهای تولیدی کافی نیست، موضوعی که میتواند به کاهش تدریجی ظرفیت تولید و در نهایت محدود شدن فرصتهای شغلی منجر شود.
آرش فراز - وکیل و فعال حوزه کارگری - در گفتوگو با ایسنا، ضمن اشاره به عوامل موثر بر کاهش فرصتهای اشتغال در بخش صنعت، اظهار کرد: متاسفانه شرایط سختی که در کشور بهدلیل جنگ، تحریمها و سایر عوامل ایجاد شده، یکی از اصلیترین دلایل بروز چنین وضعیتی است و نباید این موضوع را نادیده گرفت، اما تمامی موارد به همین …
