از آغاز سفر، یکی از همراهان گروه گفت در شهر کوفه دوستی داریم که سالهای قبل هم در ایام اربعین او را دیدهایم که خانهاش را تبدیل به موکبی برای پذیرایی و اسکان زائران سیدالشهدا علیه السلام کرده است.
وقتی سرشب از نجف به کوفه رسیدیم، طبق آدرس قبلی وارد کوچه شدیم و به دنبال نشانی خانه آقای کوفی در مجاورت فضای سبز گشتیم. اما هر بار که میرفتیم همسر همکارمان میگفت «این کوچه نیست. این منطقه برای من ناآشناست. جالب اینکه هر سه کوچهای که در آنها دنبال خانه میزبان میگشتیم، هر سه فضای سبز داشت و شبیه هم بود.
بعد از تماس تلفنی که با یکی از بستگان آن فرد گرفتیم. مسیر را برگشتیم و این بار انگار کوچه را درست رفتیم اما قبل از اینکه به فضای سبز برسیم، سمت چپمان خانهای را دیدیم که روی آن بنری نصب بود و به فارسی نوشته بود «اسکان و استراحت بانوان».
ما از آن خانه رد شدیم و به دنبال خانه آقای کوفی گشتیم و بالاخره پیدا کردیم و در زدیم. بعد از چند دقیقه یک خانم در را باز کرد. اما گویا میزبان سابق دیگر در آن خانه نبود بنابراین خداحافظی کردیم و برگشتیم. …
