صبح هنوز به نیمه نرسیده است. در یکی از فروشگاههای عرضه محصولات پروتئینی زنجان، مردی پس از چند دقیقه پرسوجو درباره قیمت مرغ و ماهی، بدون خرید از مقابل یخچالها عبور میکند. کمی آنطرفتر، زنی از فروشنده میخواهد به جای یک مرغ کامل، تنها چند تکه برای خانوادهاش آماده کند. این صحنهها شاید هر روز در بازار تکرار شوند، اما پشت آنها پرسشی نهفته است که پاسخ آن تنها در برچسب قیمتها خلاصه نمیشود؛ چرا در استانی که از قطبهای تولید آبزیان و مرغ کشور به شمار میرود، بخشی از مردم توان خرید همین محصولات را از دست دادهاند؟
امنیت غذایی، فقط به معنای پر بودن انبارها یا وفور کالا در بازار نیست. این مفهوم زمانی محقق میشود که مردم بتوانند غذای سالم و کافی را متناسب با درآمد خود تهیه کنند. بنابراین، فاصله میان «تولید» و «دسترسی» همان نقطهای است که امروز به یکی از مهمترین چالشهای اقتصاد خانوار تبدیل شده است.
تورم؛ متهمی که سفرهها را کوچکتر کرد
اقتصاد ایران در سالهای اخیر تحت تأثیر تورم، افزایش هزینههای تولید، نوسانات نرخ ارز و رشد قیمت نهادهها قرار داشته است. تازهترین آمارهای رسمی نیز نشان میدهد تورم همچنان یکی از اصلیترین دغدغههای خانوارهاست.
براساس دادههای منتشر شده، تورم نقطهبهنقطه گروه خوراکیها، آشامیدنیها و دخانیات به ۱۲۸.۱ درصد رسیده است؛ یعنی قیمت این گروه از کالاها نسبت به مدت مشابه سال گذشته بیش از دو برابر شده است. در چنین شرایطی، محصولات پروتئینی نیز از این موج افزایش قیمت بینصیب نماندهاند.
کارشناسان معتقدند گرچه افزایش هزینههای تولید در شرایط تورمی تا حدودی اجتنابناپذیر است، اما زمانی که رشد قیمتها از توان اقتصادی مردم پیشی میگیرد، موضوع دیگر صرفاً یک مسئله اقتصادی نیست؛ بلکه به چالشی در حوزه امنیت غذایی و سلامت جامعه تبدیل میشود.
زنجان؛ استانی که تولید میکند
زنجان در حوزه تولید محصولات پروتئینی جایگاه ویژهای در کشور دارد. این استان در تولید ماهیان سردابی رتبه نخست شمالغرب و رتبه پنجم کشور را در اختیار دارد و سال گذشته بیش از ۲۱ هزار تن انواع آبزیان در آن تولید شد. بخشی از این تولیدات نیز راهی بازارهای صادراتی از جمله روسیه، جمهوری آذربایجان …
