سمیه گلدوی در گفت و گو با ایسنا اظهار کرد: این استان را نمیتوان صرفاً یک منطقه خشک و بیابانی دانست، زیرا در شمال آن، مناطقی وجود دارد که از نظر زیستمحیطی با مناطق مرکزی و جنوبی کاملاً متفاوت هستند.
وی اظهار کرد: جنگلهای هزار مسجد و جنگل خواجه در شهرستانی مانند کلات، نمونههای بارزی از جنگلهای متراکم و ارزشمند هستند که نقش حیاتی در حفظ تعادل اقلیمی شمال شرق کشور ایفا میکنند.
گلدوی خاطرنشان کرد: این جنگلها نه تنها پناهگاهی برای گونههای گیاهی و جانوری نادر هستند، بلکه به عنوان سدهایی طبیعی در برابر ریزش خاک و عوامل اصلی جذب رطوبت در ارتفاعات عمل میکنند.
این استاد دانشگاه تأکید کرد: هرگونه آسیب به این مناطق بکر، اثرات مخربی بر تمام زنجیره زیستی پایین دست خواهد داشت و حفاظت از آنها باید در اولویت اول برنامههای محیطزیستی قرار گیرد.
وی در ادامه با بیان اینکه خراسان رضوی با چالش بزرگی به نام بیابانزایی روبروست، خاطرنشان کرد: این استان با دارا بودن ۵.۵ میلیون هکتار اقلیم بیابانی، معادل ۱۷ درصد از کل بیابانهای ایران را در اختیار دارد.
گلدوی اظهار کرد: گرچه بر اساس آنچه اعلام شده خراسان رضوی در حال حاضر رتبه نخست جنگلهای دست کاشت بیابانی در کشور را در اختیار دارد، اما این موفقیت در ایجاد جنگلهای مصنوعی نباید باعث ایجاد این توهم شود که وضعیت پوشش گیاهی استان ایدهآل است.
وی گفت: رتبه نخست در جنگلکاری بیابانی یک دستاورد فنی است، اما توازن زیستمحیطی صرفاً با کاشت نهال در بیابان به دست نمیآید بلکه با حفظ جنگلهای طبیعی و مراتع بومی به دست میآید.
این فعال محیطزیست ادامه داد: علیرغم دستاوردهای آماری در زمینه جنگلکاریهای بیابانی، جنگلهای طبیعی و مراتع استان با تهدیداتی روبرو هستند که در صورت تداوم، منجر به فروپاشی اکوسیستمهای منطقه و افزایش فرسایش خاک خواهد شد.
وی خشکسالی مزمن و تغییرات اقلیمی را به عنوان عامل بنیادین تخریب معرفی کرد و توضیح داد: خشکسالیهای متوالی در سالهای اخیر باعث شده است که درختان در جنگلهای پراکنده و مراتع استان دچار استرس آبی شدید شوند.
گلدوی تأکید کرد: وقتی درختان به دلیل کمآبی تضعیف میشوند، سیستم دفاعی طبیعی آنها فرو میپاشد و این وضعیت، بستر مناسبی را …
