به گزارش ایسنا، بابک نگاهداری رییس مرکز پژوهش های مجلس با تاکید بر این نکته که جنگها همیشه با پایان خود معنا پیدا نمیکنند. گاهی معنای واقعیشان در نظمی آشکار میشود که پس از آن بر جای میماند، گفت: جنگ رمضان نیز از همین جنس است. با آغاز آن، فقط یک رویارویی نظامی شروع نشد. مسیری از تغییرات بزرگ و بازگشتناپذیر در منطقه آغاز شده است. مسیری که در آن، مسئله اصلی دیگر صرفاً دفع یک تجاوز یا پاسخ به یک حمله ناعادلانه نیست، بلکه تعیینکننده آینده نظم سیاسی و امنیتی غرب آسیاست.
وی ادامه داد: ایران در این میدان، تنها در برابر آتش دشمن خود نایستاده است. ما در حال بازتعریف نسبت خود با منطقه و تاریخ خویش هستیم. ایرانیان نشان دادهاند که میتوان میدان جنگ را مدیریت کنند، ابتکار عمل را از دشمن بگیرند و منطق خود را بر روند درگیری تحمیل کنند. این دستاورد، صرفاً یک موفقیت نظامی نیست. اهمیت آن در این است که ثابت میکند قدرت یک کشور، تنها در تجهیزات و ظرفیت تخریب آن خلاصه نمیشود. قدرت واقعی، توانایی تبدیل تهدید به فرصت تاریخی، حفظ انسجام اجتماعی و ترجمه مقاومت به یک افق سیاسی است.
نگاهداری توضیح داد: از این منظر، برنامهای که رهبر شهید ترسیم کرده بود، برنامه حفظ وضع موجود و ارتقای ایران در آن نظم سلطهپذیر نبود؛ طرحی برای تغییر نظم بود. جمهوری اسلامی ایران در این جنگ فقط از قلمرو خود دفاع نمیکند. ما از امکان شکلگیری نظمی دفاع میکنیم که امنیت منطقه را از انحصار قدرتهای بیرونی خارج سازد و آن را به اراده ملتهای منطقه بازگرداند. جنگ، در این معنا، دفاع از یک مرز نیست. دفاع از حق یک تمدن و یک منطقه برای تعیین آینده خویش است.
وی تصریح کرد: بسیاری از دولتهای پیرامون ایران، تاریخ معاصر خود را با فاصلهگذاری از ایران آغاز کردند. گویی استقلال سیاسی باید به نفی هرگونه پیوند تاریخی و تمدنی با ایران بینجامد. اما تاریخ، به آسانی از فرمان سیاست پیروی نمیکند. هیچیک از این مرزبندیها نتوانسته است پیوندهای عمیق فرهنگی، زبانی، قومی و تاریخی را از میان ببرد.
نگاهداری با اشاره به تحقیر آمریکا گفت: نفوذ تحقیرآمیز آمریکا در کشورهای منطقه، در سوی دیگر همین گسستسازی تاریخی قرار دارد. هرچه ملتهای منطقه بیشتر از پیوندهای واقعی …
