اینجا، در چهارمحال و بختیاری، جایی که کوهستان گاهی راه زمینی را میبندد و برف و باد و نبود جاده، رسیدن به بیمار را به نبردی با زمان تبدیل میکند، بالگرد اورژانس هوایی فقط یک وسیله امدادی نیست، برای بیماری که ساعتها با نزدیکترین مرکز درمانی فاصله دارد، میتواند تنها راه رسیدن به درمان باشد، برای مادری که بارداریاش در دل یک منطقه دورافتاده به لحظهای بحرانی رسیده، برای کودکی که حادثه، زندگیاش را در چند ثانیه تغییر داده و برای مصدومی که هر دقیقه تأخیر ممکن است خون بیشتری از او بگیرد، آسمان گاهی کوتاهترین مسیر میان زندگی و مرگ است.
پشت این امید اما آدمهایی ایستادهاند که خودشان بارها در دل همان بادها و کوهستانها، میان ترس و مسئولیت، راهی برای رسیدن پیدا کردهاند، آدمهایی که میگویند شیرینی این شغل، در همان لحظهای است که میبینند انسانی که شاید هیچ راه دیگری برای رسیدن به درمان نداشته و دوباره فرصت زندگی پیدا کرده است.
شاید برای همین است که وقتی از یکی از آنان میپرسی چرا با وجود تمام سختیها هنوز ادامه میدهند، میگویند: ما به کسانی خدمت میکنیم که واقعاً کسی را ندارند و شاید تمام ماجرای اورژانس هوایی چهارمحال و بختیاری همین باشد، آسمانی که برای بعضیها فقط آسمان است و برای بعضی دیگر، آخرین راه رسیدن به زندگی.
وجود مناطق صعبالعبور، دلیلی برای پروازههای سخت و پیچیده اورژانس هوایی
امید صیفی، پرسنل فوریتهای پزشکی پایگاه اورژانس هوایی چهارمحال و بختیاری با ۱۵ سال سابقه فعالیت، در گفتوگو با ایسنا، با اشاره به سانحه رخداده برای اورژانس هوایی استان در سال ۱۳۹۷ و راهاندازی مجدد پایگاه اورژانس هوایی شهرکرد، اظهار کرد: در سال ۱۳۹۷، زمانی که مدت زیادی از راهاندازی پایگاه اورژانس هوایی استان نگذشته بود، بالگرد این پایگاه حین انجام مأموریت دچار سانحه شد و تعدادی از همکاران اورژانس هوایی و دیگر عوامل تیم عملیاتی در این حادثه به شهادت رسیدند، پس از این حادثه، پایگاه اورژانس هوایی شهرکرد در سال ۱۳۹۹ مجدداً راهاندازی شد و فعالیت خود را از سر گرفت.
پرسنل فوریتهای پزشکی پایگاه اورژانس هوایی چهارمحال و بختیاری با بیان اینکه تیم عملیاتی پایگاه اورژانس هوایی استان متشکل از چهار تا پنج نفر است، تصریح …
