رامین هامدپور در گفت و گو با ایسنا، اظهارکرد: مسئولیت اجتماعی در ورزش رویکردی چندسطحی، داوطلبانه است که در آن همه بازیگران حوزه ورزش -از ورزشکاران و باشگاهها گرفته تا لیگها، فدراسیونها، حامیان مالی، رسانهها و تماشاگران- فراتر از اهداف مالی و الزامات قانونی عمل میکنند و هدف این رویکرد آن است که از ظرفیتهای ویژه ورزش برای بهبود جامعه استفاده شود؛ از جمله ارتقای سلامت عمومی، افزایش عدالت اجتماعی، تقویت پایداری محیطزیست و کمک به توسعه جوامع محلی و جهانی. به بیان سادهتر، مسئولیت اجتماعی یعنی استفاده از نفوذ و امکانات ورزش برای ایجاد اثر مثبت در جامعه. برابری جنسیتی، مقابله با تبعیض، ترویج سبک زندگی سالم و فعال، حمایت از گروههای آسیبپذیر، استفاده درست از منابع، رعایت بازی جوانمردانه، مقابله با فساد در ورزش و کمک به حل مسائل اجتماعی، از نمونههای مهم این مسئولیت هستند.
او بیان کرد: همه افراد، سازمانها و اصناف، علاوه بر تکالیف مرتبط با حوزه تخصصی خود، وظایفی نیز در قبال جامعه بر عهده دارند که توجه به آنها میتواند به حل بسیاری از مسائل اجتماعی و نیز حفظ و تقویت همبستگی اجتماعی منجر شود و در این میان، مسئولیت اجتماعی ورزشکاران بهعنوان یکی از اقشار مهم و اثرگذار جامعه، از اهمیت ویژهای برخوردار است و مسئولیتی که بر پایه نفوذ و شهرت آنان شکل میگیرد و این امکان را فراهم میسازد تا تأثیری مثبت بر جامعه بگذارند و به این معنا که ورزشکاران، علاوه بر حضور در میدانهای رقابتی، میتوانند در ترویج ارزشهای اخلاقی، حمایت از فعالیتهای خیریه و ارتقای وضعیت فرهنگی جامعه نیز نقشآفرینی کنند.
این فعال ورزشی تاکید کرد: ورزشکار حرفهای، تا حدی و در شرایطی مشخص، میتواند نقشی فراتر از میدان ورزش ایفا کند. این موضوع چند دلیل دارد؛ نخست آنکه ورزشکاران به دلیل شهرت، اعتماد عمومی و دسترسی گسترده به رسانهها، از سرمایه اجتماعی قابل توجهی برخوردارند. بیتوجهی به این ظرفیت، نوعی از دست رفتن فرصت اجتماعی تلقی میشود. دوم آنکه جامعه، به ویژه نسل جوان، از چهرههای ورزشی انتظار دارد در برابر مسائل مهمی مانند سلامت، محیطزیست یا عدالت اجتماعی بیتفاوت نباشند. در این معنا، سکوت نیز خود نوعی موضعگیری اجتماعی تلقی میشود. سوم آنکه تجربه تاریخی …
