افزودن دومین سکوی پرتاب «بلو اوریجین» به «کیپ کاناورال»

به گزارش ایسنا، شرکت فضایی خصوص «بلو اوریجین» قصد دارد سایت پرتاب فلوریدای خود را به یک مرکز دو سکویی بازگرداند تا از موشک بزرگتر و قدرتمندتر «نیو گلن 4×9» که هنوز در دست توسعه است، پشتیبانی کند.

با ادامه تعمیرات تاسیسات پس از انفجار یکی از موشک‌های «نیو گلن 2×7» در طول آزمایش‌ها در مجتمع پرتاب-36 ایستگاه نیروی فضایی «کیپ کاناورال» در ماه مه، این شرکت اعلام کرده است که قصد دارد این سایت را با یک سکوی اضافی توسعه دهد.

این شرکت همچنین قصد دارد زیرساخت‌های عملیاتی این مجموعه را در زمین‌های اطراف بسازد که شامل یک مرکز ادغام عمودی(VIF) برای موشک «نیو گلن» و یک مرکز پردازش محموله(PPF) خواهد بود.

بلو اوریجین نسبت به توانایی خود در تکمیل تعمیرات به موقع سکوی پرتاب فعلی برای بازگشت «نیو گلن» به پرتاب تا پایان سال ابراز اطمینان کرده است، اما این شرکت جدول زمانی برای آمادگی دومین سکوی پرتاب یا رونمایی مورد انتظار از «نیو گلن» بزرگتر را اعلام نکرده است.

عنوان‌های 4×9 و 2×7 نشان‌دهنده پیکربندی موتور این موشک‌ها هستند. این نام شبیه به نام‌گذاری شرکت «اسپیس‌ایکس» برای موشک «فالکون 9» است که در مرحله اول خود از 9 موتور «مرلین 1D» بهره می‌برد که به صورت دایره‌ای هشت‌تایی در اطراف یک موتور در مرکز قرار گرفته‌اند. مرحله اول «نیو گلن» از موتورهای BE-4 «بلو اوریجین» نیرو می‌گیرد و مرحله دوم موشک از موتورهای BE-3U استفاده می‌کند.

هر دو پیکربندی مرحله اول «نیو گلن» برای فرود و قابلیت استفاده مجدد طراحی شده‌اند. موشک 2×7 با هفت موتور BE-4 در مرحله اول و دو موتور BE-3U در مرحله دوم خود پرواز می‌کند.

متعاقباً، موشک بلندتر و هنوز رونمایی نشده 9x4 با 9 موتور BE-4 در مرحله اول و 4 موتور BE-3U در مرحله دوم خود به فضا پرتاب خواهد شد. بنابراین، این موشک قادر به پرتاب محموله‌های بزرگتر و سنگین‌تر به فضا خواهد بود.

«کیپ کاناورال» به مدت تقریباً چهار دهه از دهه 1960 میزبان دو سکوی پرتاب بود که از خانواده موشک‌های Atlas-Centaur و بعداً موشک‌های Atlas I، II و III پشتیبانی می‌کردند. در آن زمان، این سکوها میزبان پرتاب کاوشگرهای Surveyor، Mariner و Pioneer ناسا و همچنین محموله‌های تجاری و امنیت ملی بودند، اما این دوران در …