به گزارش ایسنا، بیلبوردهای شهری سالهاست که تنها محلی برای معرفی کالا و خدمات نیستند؛ آنها به بخشی از حافظه بصری شهر و یکی از عوامل شکلدهنده فرهنگ عمومی تبدیل شدهاند. در هفتههای اخیر، یک کمپین تبلیغاتی با شکستن ساختار معمول واژههای فارسی و تقسیم آنها به چند بخش، واکنشهای گستردهای در فضای رسانهای و شبکههای اجتماعی برانگیخته است. موافقان، این شیوه را خلاقانه و متناسب با اصول تبلیغات نوین میدانند و مخالفان، آن را زنگ خطری برای زبان فارسی و فرهنگ نوشتاری تلقی میکنند.
در اولین نگاه، این بیلبوردها تنها یک تکنیک تبلیغاتی برای جلب توجه به نظر میرسند؛ مخاطب ناچار است چند ثانیه بیشتر مکث کند تا حروف را کنار هم قرار دهد و پیام را بخواند. اما پرسش اصلی اینجاست که آیا تبلیغات محیطی فقط برای فروش کالا یا خدمات طراحی میشوند یا در بلندمدت بر شیوه اندیشیدن، خواندن و حتی زیست فرهنگی جامعه نیز اثر میگذارند؟ …
