
به گزارش ایسنا، مشاهدات جدید نشان میدهد که آب و غبار کیهانی میتوانند در محیط خشن نزدیک به ابرسیاهچاله «کمان ای*» در قلب کهکشان راه شیری زنده بمانند.
به گفته ستارهشناسان، قلب کهکشان راه شیری ممکن است از آنچه ستارهشناسان تصور میکردند، شرایط مساعدتری برای آب داشته باشد.
آنها با استفاده از تلسکوپ فضایی «جیمز وب»(JWST)، آب و غبار کیهانی را در اطراف یک ستاره پیر که تنها 0.55 سال نوری از ابرسیاهچاله «کمان ای*»(*Sgr A) فاصله دارد، شناسایی کردند.
این مطالعه جدید نشان میدهد که آب و غبار میتوانند به طرز شگفتآوری در نزدیکی یک سیاهچاله کلانجرم تشکیل شوند و زنده بمانند؛ جایی که در غیر این صورت انتظار میرود تابش شدید و سایر شرایط سخت، آنها را از بین ببرد.
طبق بیانیه آژانس فضایی اروپا(ESA)، این تیم از ابزار فروسرخ میانی(MIRI) تلسکوپ «جیمز وب» برای مطالعه یک ستاره پیر واقع در محیط شلوغ اطراف «کمان ای*» موسوم به «IRS 3» که جرمی حدود 4 میلیون خورشید دارد، استفاده کردند.
فلوریان پیسکر(Florian Peißker)، نویسنده اصلی این مطالعه از دانشگاه کلن آلمان در بیانیهای گفت: مراکز کهکشانی از جمله محیطهای بسیار خشن هستند، بنابراین درک اینکه آیا ستارگان میتوانند به غنیسازی محیط اطراف خود ادامه دهند، یک سوال مهم است.
وی افزود: ما با «جیمز وب» میتوانیم مستقیماً نحوه رفتار ستارگان را در این شرایط مشاهده کنیم و ببینیم که تولید غبار به طرز چشمگیری مقاوم است.
ستاره «IRS 3» که یکی از درخشانترین منابع فروسرخ میانی در مرکز کهکشان ما است، یک ستاره شاخه غولپیکر مجانبی است، به این معنی که به مرحله پایانی تکامل ستارهای رسیده است که در آن مقادیر زیادی گاز و غبار را از طریق بادهای ستارهای قدرتمند منتشر میکند.
چنین ستارگان در حال مرگی به عنوان مراکز بازیافت کیهانی عمل میکنند و موادی را به فضا بازمیگردانند که در نهایت میتوانند در نسلهای آینده ستارگان و سیارات گنجانده شوند.
البته «IRS 3» در یک محله بهویژه بیرحم زندگی میکند. مرکز کهکشان راه شیری مملو از ستاره است و در معرض تابش شدید قرار دارد و این امر سوالاتی را در مورد اینکه آیا مولکولها و غبار تازه تولید شده میتوانند …






