دانشمندان در برزیل دریافتند ذرات ریز موجود در هوای آلوده میتوانند باعث التهاب بافتهای دهان شوند و روند تخریب ساختارهایی را سرعت ببخشند که دندانها را در جای خود نگه میدارند.
پژوهشگران بر ذرات معلق ریز موسوم به «پیام ۲.۵» (PM۲.۵) تمرکز کردند، یکی از انواع رایج آلودگی هوا با قطر کمتر از ۲.۵ میکرومتر که چندین برابر کوچکتر از قطر موی انسان هستند. ذرات «پیام ۲.۵» میتوانند از اگزوز خودروها، سوختن سوختهای فسیلی، فعالیتهای صنعتی و منابع دیگر وارد هوا شوند. این ذرات به دلیل اندازه بسیار کوچک خود قادرند تا عمق ریهها نفوذ کنند و برخی آثار ناشی از آلودگی نیز ممکن است در سراسر بدن گسترش یابد.
نتایج پژوهشهای قبلی، قرار گرفتن طولانیمدت در معرض ذرات ریز آلاینده را با بیماریهای قلبی، بیماریهای ریوی و دیگر مشکلات سلامت مرتبط دانستهاند و پژوهشگران در برزیل بررسی کردند آیا دهان که بهطور مستقیم در معرض هوای بیرون قرار دارد نیز میتواند تحت تاثیر آلودگی هوا قرار بگیرد یا خیر.
دانشمندان برای بررسی این موضوع، موشها را در معرض هوای آلوده جمعآوری شده قرار دادند. این آزمایش در شرایط کنترل شده آزمایشگاهی انجام شد تا پژوهشگران بتوانند تغییرات ایجاد شده در بافتهای دهان را بررسی کنند.
نتایج نشان داد قرار گرفتن در معرض «پیام ۲.۵»، التهاب اطراف دندانها را تشدید میکند. همچنین میزان از بین رفتن استخوان آلوئولار، استخوانی که ریشه دندانها را احاطه کرده و به ثابت ماندن آنها کمک میکند، افزایش یافت.
از بین رفتن این استخوان یکی از موارد مهم پریودنتیت یا بیماری شدید لثه است. پریودنتیت با التهاب اطراف دندانها آغاز میشود و میتواند بهتدریج لثه، استخوان و سایر بافتهای نگهدارنده دندان را تخریب کند و در نهایت باعث لق شدن یا افتادن دندانها شود.
لوئیس کارلوس اسپولیدوریو، استاد دانشکده دندانپزشکی دانشگاه «اونِسپ» (UNESP) گفت: پژوهشگران انتظار داشتند آلودگی هوا بر دهان تاثیر بگذارد اما شدت تغییراتی که مشاهده کردند، آنان را شگفتزده کرد. برخی از واضحترین آثار آلودگی در بافت پوشاننده زبان مشاهده شد و حتی موشهایی که بهطور آزمایشی دچار التهاب لثه نشده بودند، پس از قرار گرفتن در معرض هوای آلوده تغییرات قابلتوجهی نشان …
