جهانبخش خانجانی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به لزوم تفاوت قائلشدن میان «صدای جامعه» و «صدای رسانهای» اظهار کرد: داشتن تریبون الزاماً به معنای داشتن پایگاه اجتماعی نیست، اما در عینحال به فرد یا جریان سیاسی امکان میدهد بیش از اندازه واقعی خود در معرض دید افکار عمومی قرار بگیرد.
نباید در تحلیل افکار عمومی، فضای رسانهای را با صدای جامعه یکی گرفت
فعال سیاسی اصلاحطلب با تأکید بر تفاوت میان بازتاب رسانهای و میزان حمایت اجتماعی افزود: باید میان سه مفهوم میزان دیدهشدن، شنیدهشدن و حمایت اجتماعی تفکیک قائل شویم. این سه لزوماً با یکدیگر برابر نیستند. ممکن است فرد یا جریانی بسیار دیده و شنیده شود، اما در جامعه از حمایت چندانی برخوردار نباشد؛ در مقابل، گروههایی وجود دارند که از سرمایه اجتماعی قابلتوجهی برخوردارند اما به دلایل مختلف، حضور رسانهای محدودی دارند. بنابراین نباید «صدای بلند» را با «عمق نفوذ اجتماعی» اشتباه گرفت. از خطاهای مهم در تحلیل افکار عمومی همین است که گاهی فضای رسانهای را بهجای جامعه مینشانیم.
سکوت سیاسی همیشه یک انتخاب کمهزینه نیست
سخنگوی پیشین وزارت کشور درباره تأثیر سکوت و کاهش حضور رسانهای برخی جریانها بر برجستهشدن دیگر دیدگاهها، تصریح کرد: در فضای رسانهای، خلأ معمولاً خنثی باقی نمیماند. وقتی یک جریان، گروه یا مجموعهای از نیروهای اجتماعی کمتر سخن میگویند، دیگران فضای بیشتری برای تعریف مسئله، تعیین دستور کار و حتی نمایندگی افکار عمومی پیدا میکنند.
خانجانی با اشاره به پیامدهای سکوت سیاسی و ضرورت حضور رسانهای مؤثر و مسئولانه جریانهای مختلف، افزود: سکوت سیاسی همیشه یک انتخاب کمهزینه نیست. گاهی سکوت موجب آرامش و کاهش تنش میشود اما در مواردی نیز باعث میشود روایتهای دیگر، حتی اگر با واقعیت اجتماعی فاصله داشته باشند، به روایت غالب تبدیل شوند. حضور رسانهای هم بهمعنای افزایش دائمی بیان نظرات یا تعداد آنها نیست. آنچه اهمیت دارد حضور مؤثر، مسئولانه و اقناعکننده است. جامعه بیش از آنکه به صداهای بلند نیاز داشته باشد، به صداهای معتبر و قابل اعتماد نیاز دارد.
جریان سیاسی اگر موضعش را توضیح ندهد، سرمایه اجتماعی خود را از دست میدهد
عضو حزب کارگزاران سازندگی با اشاره به دلایل پرهیز …
