دکتر طاهره چنگیز در گفتوگو با ایسنا، ضمن بیان این مطلب در خصوص وضعیت اعضای هیئت علمی دانشگاه های علوم پزشکی اظهار کرد: کار هیئت علمی کار راحتی نیست، فردی که در دانشگاه دولتی عضو هیئت علمی میشود، به نوعی کارمند دولت است؛ بنابراین همه ضوابط، چارچوبها و محدودیتهای کارمندان دولت را میپذیرد؛ علاوه بر این، تنوع وظایف اعضای هیئت علمی بسیار بیشتر از افراد غیرهیئت علمی است.
وی در ادامه توضیح داد: برای مثال، یک پزشک متخصص غیرهیئت علمی که در یک بیمارستان دولتی کار میکند، مسئولیتش عمدتاً ویزیت بیماران، انجام جراحی در صورت جراح بودن و پیگیری امور درمانی است، اما همین فرد اگر عضو هیئت علمی باشد، علاوه بر مشارکت در تشخیص و درمان، وظایف دیگری نیز بر عهده دارد که باید عملکرد خود را در هر یک از آنها به صورت سالانه گزارش کند و در قبال انجام ندادن آنها پاسخگو باشد.
وی آموزش به ردههای مختلف را یکی از وظایف اعضای هیئت علمی عنوان کرد و افزود: این آموزش شامل برگزاری کلاس درس، برگزاری راندهای بالینی و طراحی سؤال میشود. همچنین پژوهش از دیگر وظایف اعضای هیئت علمی است و فرد باید سالانه حداقل یک طرح تحقیقاتی انجام دهد و استاد راهنمای پایاننامه باشد.
معاون آموزشی وزارت بهداشت، توانمندسازی و ارتقای فردی را از دیگر وظایف اعضای هیئت علمی دانست و گفت: عضو هیئت علمی مکلف است سالانه در دورههای مختلف شرکت کند تا دانش خود را افزایش دهد. همچنین وظایف فرهنگی از دیگر مسئولیتهای اعضای هیئت علمی است و فرد باید در دورههای توانافزایی یا دورههای اندیشه شرکت و در فعالیتهای فرهنگی مشارکت کند.
چنگیز ادامه داد: اگر کار اجرایی نیز به عضو هیئت علمی محول شود، مکلف به پذیرش آن است؛ برای مثال ممکن است به فرد مسئولیتهایی مانند مدیر گروه یا رئیس دانشکده داده شود. همچنین عضو هیئت علمی مکلف است در فعالیتهای اجتماعی مشارکت کند و هماهنگ کردن این مجموعه فعالیتها گاهی فرد را با تعارض نقش و تعارض وظایف مواجه میکند.
وی با اشاره به شرایط دریافتی اعضای هیئت علمی اظهار کرد: با همه این شرایط، باید دید عضو هیئت علمی از نظر دریافتی مادی چه چیزی دریافت میکند. بهخصوص پیش از افزایش میانگین ۶۰ درصدی حقوق، حقیقتاً شرایط به گونهای بود که حقوق استادیار از حقوق …
