به گزارش ایسنا، به نقل از ان بی سی، شهریه و هزینههای جانبی در بعضی دانشگاهها میتواند رقم سالانه را به بیش از ۱۰۰ هزار دلار برساند و همین موضوع باعث شده بسیاری از خانوادهها برای فرستادن فرزندانشان به دانشگاه، به ترکیبی از پسانداز، بورسیه، کمکهای مالی و وام متوسل شوند.
با این حال، مسئله فقط قیمتهای بسیار بالای برخی دانشگاهها نیست. حتی وقتی صحبت از دانشگاههای معمولیتر است، بخش بزرگی از جامعه آمریکا هزینه تحصیل را سنگین میداند. در یک نظرسنجی مشترک گالوپ و بنیاد لومینا، تنها ۱۲ درصد آمریکاییها اعلام کردهاند که دانشکدهها و دانشگاههای چهار ساله در فراهم کردن آموزش مقرونبهصرفه عملکرد خوبی دارند. در مقابل، نزدیک به دو سوم افراد عملکرد دانشگاهها را در این زمینه ضعیف ارزیابی کردهاند.
خانوادهها برای پر کردن این فاصله، از روشهای مختلفی استفاده میکنند. طبق گزارش سالیمی، نزدیک به نیمی از خانوادهها برای پرداخت هزینه دانشگاه در سال تحصیلی ۲۰۲۵-۲۰۲۶ به سراغ قرض یا وام رفتهاند. در بسیاری از خانوادهها، درآمد و پسانداز والدین حتی به نصف هزینههای دانشگاه هم نمیرسد. بورسیهها و کمکهزینههای بلاعوض بخشی از هزینه را پوشش میدهند و وامهای دانشجویی نیز سهم قابلتوجهی از باقیمانده را تامین میکنند.
اما افزایش وابستگی به وام، نگرانی تازهای ایجاد کرده است: بدهی. خانوادهها از یک طرف میخواهند بهترین فرصت آموزشی را برای فرزندانشان فراهم کنند و از طرف دیگر نمیخواهند سالها زیر بار بدهی دانشگاه بمانند. به همین دلیل، انتخاب دانشگاه نیز بیش از گذشته تحت تاثیر قیمت قرار گرفته است.
پسانداز هم دیگر راهحل مطمئنی نیست. والدینی که برای تحصیل فرزندانشان پول کنار گذاشتهاند، در سال ۲۰۲۶ بهطور متوسط حدود ۳۷ هزار و ۸۹۷ دلار پسانداز داشتهاند؛ رقمی که نسبت به سال قبل کاهش محسوسی نشان میدهد. در نتیجه، تنها ۱۶ درصد خانوادههایی که برای دانشگاه پسانداز کردهاند، معتقدند میتوانند کل هزینه یک مدرک دانشگاهی را فقط از محل پسانداز خود پرداخت کنند.
ریشه این بحران را باید در تغییر ساختار تامین مالی آموزش عالی آمریکا نیز جستوجو کرد. طی چند دهه گذشته، کاهش حمایت مالی ایالتها از دانشگاههای دولتی باعث شده …
