صمیمیت در عصر دیجیتال؛ چرا دورهمی‌های ما رنگ باخته‌اند؟

گوهریسنا انزانی در گفت‌وگو با ایسنا، گفت: دورهمی‌های گذشته بستر موثری برای انتقال تجربه و هویت‌بخشی بودند، چرا که روابط انسانی در آن‌ها عمیق، مستمر و کم‌واسطه بود. ارتباط چهره به چهره فرصت می‌داد افراد زمان بیشتری کنار هم باشند و تجربه‌ها از طریق گفت‌وگو، خاطره‌گویی و مشاهده رفتار بزرگ‌ترها منتقل شود. چند نسل کنار هم بودند؛ کودک، نوجوان و جوان با داستان، آداب، ارزش‌ها و شیوه زندگی نسل‌های قبل آشنا می‌شدند و صحبت‌های فرهنگی و خانوادگی به‌طور طبیعی شکل می‌گرفت، رسانه‌ها کمتر نقش داشتند و سرگرمی و ارتباطات بیشتر به خود جمع وابسته بود؛ در این فضا گفت‌وگو و ارتباط موثر، جایگاه بیشتری پیدا می‌کرد.

وی ادامه داد: دیدارها مستمر، منظم و خانوادگی بود و به شکل‌گیری اعتماد، شناخت متقابل و احساس تعلق کمک می‌کرد. فعالیت‌های مشترک مانند غذا پختن، سفره انداختن، بازی و جمع‌کردن ظرف‌ها، صمیمیت افراد را بیشتر می‌کرد. پیوندهای محلی (خانواده، همسایه و خویشاوندان) بخش مهمی از شبکه اجتماعی فرد بودند و تعلق به آن جمع‌ها نقش پررنگ‌تری در هویت فرد داشت. …