به گزارش ایسنا، حمید یاری در نشستی با عنوان «آینده اقتصاد و تامین مالی صنعت ساختمان؛ از سیاستگذاری تا سرمایهگذاری و تعاونسازی» در همایش آینده صنعت ساختمان اظهار کرد: یکی از تفاوتهای ماهوی بازار سرمایه و بخش مسکن این است که بازار سرمایه ذاتاً نقدشونده و تا حد زیادی کوتاهمدت است، در حالی که بازار مسکن بازاری کاملاً ناهمگن، پراکنده و بلندمدت است. بنابراین، زمانی که قصد داریم این دو بازار را به یکدیگر متصل کنیم، باید این تفاوتهای اساسی را در نظر بگیریم.
وی افزود: بازار سهام مبتنی بر داراییهای مالی و سهام شرکتهاست، اما بازار مسکن از تعداد زیادی دارایی پراکنده تشکیل شده است. همچنین در بازار سرمایه، سرمایهگذار هنگام ورود، همواره به امکان خروج و نقدشوندگی سرمایه خود توجه دارد. تجربه سال ۱۳۹۹ و شکلگیری صفهای فروش در بازار سرمایه، اهمیت موضوع نقدشوندگی را به خوبی نشان داد.
چرخههای رکود و رونق مسکن، چالش مهم تأمین مالی
معاون نظارت بر بورسها و ناشران سازمان بورس و اوراق بهادار با اشاره به یکی دیگر از ویژگیهای مهم بازار مسکن گفت: بخش مسکن دارای چرخههای مشخص رکود و رونق است؛ بهگونهای که این بازار در دورههایی حدود ۱۲ تا ۱۶ فصل وارد رکود شده و در مقابل، دورههای رونق آن حدود ۶ تا ۸ فصل ادامه داشته است. این ویژگی باید در طراحی ابزارهای تأمین مالی مسکن مورد توجه قرار گیرد.
صندوقهای زمین و ساختمان به مقیاس مورد انتظار نرسیدند
یاری با اشاره به تجربه صندوقهای زمین و ساختمان اظهار کرد: در سال ۱۳۹۷ حدود چهار صندوق در این حوزه داشتیم و در آن مقطع آسیبشناسیهایی درباره تأمین مالی مسکن انجام شد که بسیاری از چالشهای شناساییشده همچنان وجود دارد.
وی تصریح کرد: در صندوقهای زمین و ساختمان، با وجود اینکه این ابزار روی کاغذ توجیهپذیر بود، نتوانستیم به مقیاس مورد انتظار برسیم. یکی از مشکلات این بود که بخش قابل توجهی از ریسکها را به سرمایهگذار منتقل کردیم؛ از ریسک تأمین زمین و اخذ مجوز گرفته تا ریسک سرمایهگذاری.
یاری افزود: نتیجه این وضعیت آن بوده که برخی پروژههای زمین و ساختمان حتی پس از گذشت ۱۰ سال نیز به پایان نرسیدهاند. بنابراین، در طراحی ابزارهای تأمین مالی جدید باید نحوه توزیع ریسک میان سرمایهگذار، …
