به گزارش ایسنا، به نقل از عصر ایران؛ وقتی مینی سریال «چرنوبیل» در پنج قسمت روایت شد، بسیاری از منتقدان یک سؤال مشترک پرسیدند: «آیا واقعاً میشد این داستان را طولانیتر کرد؟» پاسخ سازندگان روشن بود؛ میشد، اما چرا باید میکردیم؟
همین نگاه، راز موفقیت بسیاری از سریالهای مهم سالهای اخیر است. آنها درست در لحظهای تمام میشوند که هنوز مخاطب تشنه ادامه داستان است. برعکس، بسیاری از سریالهای شکستخورده، درست از جایی سقوط میکنند که تصمیم میگیرند قصه را بیش از ظرفیتش ادامه دهند.
با این حال، هنوز هم هر بار که آمار پایین بینندگان یک سریال منتشر میشود، عدهای با اطمینان میگویند: «مخاطب امروز دیگر حوصله ندارد.»
واقعاً همین است؟ اگر انسان امروز کم حوصله شده، چرا میلیونها نفر یک فصل کامل از «Breaking Bad» یا «The Last of Us» را در یک یا دو روز تماشا میکنند؟ چرا سریال نوجوانانه «Adolescence» با وجود فضای سنگینش توانست چنین بحث گستردهای به راه بیندازد؟ چرا مردم برای دیدن یک داستان خوب، ساعتها وقت میگذارند اما از دیدن قسمت سوم یک سریال کشدار منصرف میشوند؟ …
