مهرداد حمیدی در گفتوگو با ایسنا با اشاره به مفهوم دانشگاه اثرگذار، اظهار کرد: دانشگاه نباید صرفاً محل تولید مقاله و انتشار دستاوردهای علمی باشد، بلکه باید در متن جامعه حضور داشته باشد، از جامعه پیام دریافت کند و پاسخگوی نیازهای واقعی مردم باشد. پژوهشگر باید از ابتدای تعریف یک پروژه بداند که نتیجه تحقیقات او باید در نهایت به بهبود کیفیت زندگی جامعه منجر شود و دانش تولیدشده باید از آزمایشگاه و کتابخانه به عرصه کاربرد اجتماعی منتقل شود.
وی با اشاره به ضرورت حرکت به سمت داروهای هوشمند، افزود: یکی از مشکلات اساسی داروهای موجود این است که بهصورت اختصاصی عمل نمیکنند و پس از ورود به بدن، علاوه بر محل بیماری، بخشهای سالم بدن را نیز تحت تأثیر قرار میدهند. این مسئله میتواند باعث ایجاد عوارض جانبی، کاهش اثربخشی درمان و افزایش هزینههای نظام سلامت شود.
او ادامه داد: به عنوان نمونه، مصرف طولانیمدت برخی داروهای مزمن مانند داروهای قلبی، دیابت و فشار خون میتواند بدن را در معرض مواجهه طولانی با ترکیبات دارویی قرار دهد و در برخی درمانها مانند شیمیدرمانی نیز عوارض جانبی شدید ممکن است باعث کاهش دوز درمان و کاهش موفقیت درمان شود.
معاون تحقیقات و فناوری دانشگاه علوم پزشکی زنجان با بیان اینکه هدف اصلی داروهای هوشمند ایجاد توانایی تشخیص و تصمیمگیری در سامانه دارویی است، گفت: ایده اصلی این است که دارو بتواند مانند یک سامانه هوشمند، محل بیماری را شناسایی کند، شرایط محیطی را بسنجد و در زمان و مقدار مناسب، ماده درمانی را آزاد کند. در این رویکرد، دارو صرفاً یک ماده شیمیایی نیست، بلکه یک سامانه پاسخگو است که بر اساس دادههای زیستی بدن تصمیمگیری میکند.
حمیدی توضیح داد: نانوحاملها در این مسیر مانند یک «تاکسی هوشمند» عمل میکنند که دارو را در بدن جابهجا میکند. این حاملها با استفاده از حسگرها و گیرندههای ویژه میتوانند تغییرات محیطی مانند میزان اسیدیته، دما یا وجود نشانگرهای زیستی خاص را تشخیص دهند و پس از رسیدن به محل مورد نظر، دارو را همانجا آزاد کنند. این فناوری امکان کاهش آسیب به سلولهای سالم و افزایش دقت درمان را فراهم میکند.
وی با اشاره به تغییر پارادایم پزشکی آینده، اظهار کرد: پزشکی آینده از حالت …
