مهدی لطفیپناه در گفتوگو با ایسنا، به مناسبت چهل و ششمین سالگرد تاسیس جهاددانشگاهی با اشاره به نحوه شکلگیری پژوهشگاه رویان اظهار کرد: پژوهشگاه رویان از ابتدای تأسیس با هدف پاسخگویی به نیازهای جامعه و تبدیل دانش به فناوری شکل گرفت. این مجموعه فعالیت خود را در سال ۱۳۷۰ با محوریت درمان ناباروری آغاز کرد و امروز به یکی از شناختهشدهترین مراکز علمی و درمانی منطقه در حوزه پزشکی تولیدمثل، سلولهای بنیادی، پزشکی بازساختی و زیستفناوری تبدیل شده است.
وی افزود: مسیر طیشده در رویان نشان میدهد که چگونه یک ایده علمی مبتنی بر روحیه جهادی میتواند به مجموعهای اثرگذار در سطح ملی و بینالمللی تبدیل شود.
آغاز مسیر با درمان ناباروری
لطفیپناه با اشاره به نخستین دستاوردهای این پژوهشگاه گفت: یکی از مهمترین نقاط عطف تاریخ رویان، تولد نخستین نوزاد حاصل از لقاح آزمایشگاهی (IVF) در تهران در سال ۱۳۷۱ بود. این موفقیت تنها یک دستاورد پزشکی نبود، بلکه امید را به هزاران زوج نابارور بازگرداند و نشان داد متخصصان ایرانی توانایی توسعه پیشرفتهترین فناوریهای درمان ناباروری را در داخل کشور دارند.
وی ادامه داد: در سال ۱۳۷۳ نیز نخستین نوزاد حاصل از روش میکرواینجکشن (ICSI) در کشور با تلاش پژوهشگران رویان متولد شد؛ روشی که امروز یکی از مهمترین شیوههای درمان ناباروری در جهان به شمار میرود.
پیشگامی در پزشکی بازساختی و سلولهای بنیادی
رئیس روابط عمومی و امور بینالملل پژوهشگاه رویان اظهار کرد: فلسفه وجودی رویان، حرکت در مرزهای دانش بوده است. در سال ۱۳۸۳ پژوهشگران این مجموعه موفق شدند نخستین نوزاد حاصل از تشخیص ژنتیکی پیش از لانهگزینی جنین (PGD) را در ایران متولد کنند؛ فناوری ارزشمندی که امکان پیشگیری از انتقال بسیاری از بیماریهای ژنتیکی به نسل آینده را فراهم کرد.
وی افزود: در همان سال برای نخستین بار در کشور، سلولهای بنیادی برای درمان ضایعات قلبی ناشی از سکته مورد استفاده قرار گرفت و یک سال بعد، در سال ۱۳۸۴، این فناوری در درمان ضایعات قرنیه چشم نیز به کار گرفته شد.
لطفیپناه خاطرنشان کرد: تأسیس نخستین بانک خون بند ناف نوزادان نیز از دیگر اقدامات مهم رویان بود که زمینه ورود پزشکی بازساختی به عرصه درمان در ایران را فراهم کرد.
«رویانا»؛ …
