به گزارش ایسنا، به نقل از اعتمادآنلاین، «آن تناور درخت خانه شکست/ بعد از این کی توان به سایه نشست» بسیار دشوار است که درباره هنرمندی بنویسم که سالها یکی از پایههای اصلی آواز اصیل ایرانی بوده است؛ پهلوان آواز، شادروان حسین خواجهامیری، ملقب به «ایرج».
او دی ماه سال ۱۳۱۱ در روستای خالدآباد نطنز کاشان چشم به جهان گشود؛ پدر و پدربزرگش خواننده بودند و او هم از همان کودکی شروع به خواندن کرد. نزد پدر و تعزیهخوانان نزدیک روستایشان ردیفهای آوازی را آموخت. در ۱۵ سالگی زمانی که به تهران آمد دو سال هم نزد ابوالحسنخان صبا موسیقی را فرا گرفت. خودش میگفت که از روی صفحات تاج اصفهانی بسیار تقلید کرده و از ایشان تاثیر گرفته است.
در سال ۱۳۲۸ یعنی در سن ۱۷ سالگی وارد رادیو شد. او را صبا به این سازمان معرفی کرد؛ زمانی که ابراهیمخان منصوری ریاست کمیسیون موسیقی رادیو را برعهده داشت. ایرج ابتدا با ارکستر آقای منصوری و بعدها با برادر زندهیاد شاپور نیاکان و همینطور محمد بهارلو قطعات بسیاری را در رادیو به صورت زنده اجرا کرد. این نکته را یادآور شوم که در آن زمان تا اوایل دهه ۳۰ خورشیدی در رادیو آثار ضبط نمیشدند و به امواج پیوستند.
ایرج، همان ابتدا با نام حسین خواجهامیری میخواند اما به دلیل فعالیت در ارتش، نام «ایرج» را که اسم برادرش بود، برای خودش انتخاب کرد. او در اکثر برنامههای رادیو حضور داشت و تا سال ۵۷ یعنی نزدیک به ۲۹ سال فعالیت کرد. ایرج در سال ۱۳۳۶ اولین آواز برنامه گلهای خود را اجرا کرد که در شماره ۴۳ برگ سبز با همراهی استاد علی تجویدی و تار زندهیاد فرهنگ شریف انجام شده بود.
در دهه ۳۰ عمده آثار ایرج شامل دو قسمت میشد؛ یکی آوازها و ترانههایی در فیلمهای فارسی و دوم آوازها و تصانیفی در موسیقی ایرانی که با هنرمندانی همچون عبدالله جهانپناه، نصرالله زرین پنجه و ابراهیم سرخوش همراه بوده است.
ایرج تا زمانی که داوود پیرنیا در رادیو، سمت مدیریت برنامه «گلها» را داشت در این برنامه، فقط آواز خواند به این دلیل که یکی از هنرمندان موسیقی ایران بین این دو بزرگوار یعنی ایرج و پیرنیا، اختلافی شدید انداخت و به خاطر اینکه ایرج آوازخوان بسیار بزرگ و تاثیرگذاری بود، تنها در برنامه آواز میخواند. پیرنیا او را از تصنیف خواندن در برنامه …
